Konwerter plików PPS do JFI

Konwertuj swoje pliki w formacie pps do formatu jfi przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie PPS do formatu JFI

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jfi lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfi; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

PPS (PowerPoint Slideshow) to binarny format prezentacji firmy Microsoft, ktory funkcjonuje identycznie jak PPT z jedna roznica behawioralna: dwukrotne klikniecie pliku PPS uruchamia go bezposrednio w trybie pokazu slajdow (pelnoekranowym) zamiast otwierac interfejs edycji. Format uzywa tej samej struktury dokumentow zlozonych OLE2 co PPT, przechowujac slajdy, tekst, obrazy, animacje, przejscia, notatki prelegenta i osadzone obiekty w strumieniach binarnych. Pliki PPS sa typowo tworzone przez zapisanie gotowej prezentacji PPT w formacie pokazu slajdow, sygnalizujac, ze tresc jest przeznaczona do ogladania, a nie edycji — chociaz plik nadal moze byc otwarty do edycji przez menu Plik w PowerPoint. Format zyskal szerokie zastosowanie w srodowiskach korporacyjnych do dystrybucji gotowych do prezentacji zestawow slajdow, materialow szkoleniowych, wyswietlaczy kioskowych i samoczynnie uruchamianych prezentacji. Zaleta jest zachowanie gotowe do prezentacji — odbiorcy moga uruchomic plik PPS i natychmiast rozpoczac prezentowanie bez poruszania sie po narzedziach edycyjnych, redukujac ryzyko przypadkowej modyfikacji tresci lub ujawnienia notatek prelegenta. Mozliwosc automatycznego odtwarzania to kolejny atut dla scenariuszy bezobslugowych: w polaczeniu z automatycznym chronometrazem i funkcjami zapetlania, pliki PPS napedzaja kioski informacyjne, cyfrowe systemy oznakowania i wyswietlacze recepcyjne dzialajace nieprzerwanie bez interakcji operatora. Chociaz nowszy format PPSX zastapil PPS w aktualnych przepływach pracy, binarny format pokazu slajdow jest nadal spotykany w zarchiwizowanych materialach korporacyjnych i starszych bibliotekach prezentacji.
Twórca: Microsoft
Pierwsze wydanie: 1995
JFI to alternatywne rozszerzenie pliku dla obrazów przechowywanych w formacie JPEG File Interchange Format (JFIF), standardowym formacie plików dla fotograficznych obrazów skompresowanych JPEG. Pliki JFI są bajtowo identyczne ze standardowymi plikami JPEG — rozszerzenie jest po prostu mniej popularnym wariantem, którego używały niektóre wczesne aplikacje i systemy operacyjne do identyfikacji obrazów JPEG/JFIF. Bazowa specyfikacja JFIF, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w 1991 roku, definiuje sposób pakowania danych obrazu skompresowanych JPEG do pliku ze specyficznymi segmentami znaczników: znacznik SOI (Start of Image), znacznik APP0 zawierający ciąg identyfikacyjny JFIF, numer wersji, informacje o gęstości pikseli i opcjonalną miniaturkę, a następnie strumień danych JPEG zawierający tablice kwantyzacji, tablice Huffmana i dane skanowania zakodowane entropijnie. Pliki JFI obsługują 8-bitowe obrazy w skali szarości i 24-bitowe obrazy kolorowe YCbCr o dowolnej rozdzielczości, z jakością kontrolowaną przez wartości tablic kwantyzacji wybrane podczas kompresji. Stratna kompresja oparta na DCT osiąga typowe stopnie kompresji od 10:1 do 20:1 dla treści fotograficznych z minimalnymi widocznymi artefaktami, choć wyższa kompresja wprowadza charakterystyczne wzory blokowania i dzwonienia kojarzone z JPEG. Jedną z zalet specyfikacji JFI/JFIF jest uniwersalna interoperacyjność: standaryzując strukturę pliku i konwencje przestrzeni kolorów (YCbCr ze specyficznymi współczynnikami konwersji CCIR 601), JFIF zapewnił, że obrazy JPEG mogą być wymieniane między aplikacjami i platformami bez przesunięć kolorów czy błędów dekodowania. Pełna kompatybilność oprogramowania to kolejna praktyczna zaleta — pliki JFI otwierają się w każdej przeglądarce obrazów, przeglądarce internetowej i edytorze, ponieważ ich zawartość to standardowe dane JPEG niezależnie od użytego rozszerzenia pliku.
Pierwsze wydanie: 1991