Konwerter plików PFA do CID
Konwertuj swoje pliki w formacie pfa do formatu cid przez Internet i bezpłatnie
pfa
cid
Jak przekonwertować plik w formacie PFA do formatu CID
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format cid lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu cid; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PFA (Printer Font ASCII) to jedna z dwoch reprezentacji plikowych formatu czcionek PostScript Type 1 firmy Adobe, wprowadzonego w 1984 roku jako czesc jezyka opisu stron PostScript. Plik PFA zawiera kompletny program czcionki jako tekst jawny ASCII — przejrzysty naglowek z nazwa czcionki, tablica kodowania i metryki, a nastepnie zakodowana szesnastkowo zaszyfrowana sekcja (eexec) zawierajaca wlasciwe kontury glifow opisane jako kubiczne krzywe Beziera ze wskazowkami trzonow. Poniewaz kazdy bajt jest reprezentowany jako znaki ASCII do wydruku, pliki PFA sa okolo dwukrotnie wieksze od ich binarnych odpowiednikow PFB, ale moga byc przesylane przez dowolny kanal tekstowy i edytowane w standardowym edytorze tekstu. PFA stal sie standardowym formatem dystrybucji Type 1 na systemach Unix i Linux, gdzie binarne formaty czcionek byly mniej wygodne dla potoków drukarek PostScript. Kluczowa zaleta jest uniwersalna kompatybilnosc tekstowa — pliki PFA przechodza czysto przez systemy e-mail, transfery FTP w trybie tekstowym i kontrole wersji bez uszkodzen spowodowanych transformacjami kodowania znakow. Czytelna struktura sluzy rowniez deweloperom czcionek, ktorzy moga bezposrednio inspekcjonowac wartosci naglowkow i deklaracje kodowania. Czcionki Type 1 w formie PFA napedzaly rewolucje desktop publishing pod koniec lat 80. i w latach 90., gdy biblioteka czcionek Adobe i drukarka Apple LaserWriter ustanowily typografie PostScript jako profesjonalny standard. Chociaz OpenType zastapil Type 1 w rozwoju nowych czcionek, pliki PFA pozostaja w aktywnym uzyciu w starszych przepływach wydawniczych i systemach produkcji PostScript/PDF.
CID (Character Identifier) to architektura czcionek opracowana przez Adobe Systems i wyspecyfikowana w czerwcu 1993 roku w celu sprostania wyzwaniom zwiazanym z czcionkami zawierajacymi bardzo duze zestawy glifow, szczegolnie dla pism CJK (chinskiego, japonskiego, koreanskiego). Tradycyjne czcionki PostScript identyfikuja glify po nazwie, co staje sie niepraktyczne, gdy czcionka zawiera dziesiatki tysiecy znakow — typowa czcionka japonska moze zawierac ponad 20 000 glifow. Czcionki z kluczem CID zastepuja nazwy glifow identyfikatorami numerycznymi zorganizowanymi wedlug kolekcji i kolejnosci znakow (takich jak Adobe-Japan1 lub Adobe-GB1), drastycznie redukujac narzut dostepu do glifow i wyodrebniania podzbiorow. Architektura definiuje trzy typy czcionek PostScript: Type 9 (kontury Type 1 z kluczem CID), Type 10 (Type 3 z kluczem CID) i Type 11 (Type 42/TrueType z kluczem CID). Glowna zaleta jest wydajna obsluga ogromnych zestawow znakow — podejscie numeryczne CID eliminuje koszt pamieci i przetwarzania utrzymywania tysiecy łancuchow nazw glifow. Czcionki CID obsluguja rowniez zaawansowane zasoby CMap mapujace wartosci kodowania na identyfikatory CID, umozliwiajac jednej czcionce obsluge wielu schematow kodowania (Unicode, Shift-JIS, Big5) bez duplikowania danych glifow. Architektura dobrze integruje sie z wyodrebnianiem podzbiorow PDF, pozwalajac dokumentom osadzac tylko te glify, ktore sa rzeczywiscie uzywane. Technologia z kluczem CID polozyla fundamenty pod obsluge CJK zarowno w OpenType, jak i nowoczesnych przepływach pracy PDF, i pozostaje aktywna w profesjonalnej produkcji poligraficznej CJK i systemach przetwarzania dokumentow na calym swiecie.