Konwerter plików DST do RGBO

Konwertuj swoje pliki w formacie dst do formatu rgbo przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie DST do formatu RGBO

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format rgbo lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu rgbo; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

DST (Tajima) to format plikow haftu maszynowego stworzony przez firme Tajima Industries, jednego z wiodacych swiatowych producentow komercyjnego sprzetu do haftu. Format koduje dane sciegow jako sekwencje wzglednych ruchow wspolrzednych, gdzie kazdy rekord sciegu zawiera przesuniecie poziome, przesuniecie pionowe i flage polecenia wskazujaca typ sciegu — scieg normalny, skok (ruch bez szycia), zmiana koloru lub zatrzymanie. Pliki DST uzywaja kompaktowego kodowania binarnego, w ktorym kazdy scieg zajmuje trzy bajty, co czyni format wydajnym do przechowywania zlozonych wielokolorowych wzorkow z dziesiatkami tysiecy sciegow. System wspolrzednych uzywa przyrostow 0,1 mm z maksymalna dlugoscia pojedynczego sciegu 12,1 mm w dowolnym kierunku. DST stal sie de facto standardem w branzy haftu komercyjnego — praktycznie kazda maszyna hafciarska dowolnego producenta moze odczytywac pliki DST, co czyni go najszerzej obsluzgiwanym formatem hafciarskim na swiecie. Zaleta jest uniwersalna kompatybilnosc maszynowa: plik DST bedzie niezawodnie dzialac na maszynach Tajima, Barudan, SWF, Brother i Melco, eliminujac problemy z konwersja formatow. Minimalna struktura pliku to kolejny atut — pliki sa kompaktowe, laduja sie natychmiastowo nawet na starszych kontrolerach maszyn z ograniczona pamiecia, a ich prostota czyni je odpornymi na uszkodzenia podczas transferu. Chociaz DST nie zawiera osadzonych metadanych, takich jak nazwy kolorow nici i podglady wzorkow, ta limitacja jest rekompensowana niezrownana przenosnoscia formatu w globalnej branzy hafciarskiej.
Pierwsze wydanie: 1987
RGBO to oznaczenie surowego formatu danych pikseli używane przez ImageMagick, otwartoźródłowy pakiet do przetwarzania obrazów wydany po raz pierwszy w 1990 roku, reprezentujące obrazy jako płaską sekwencję wartości próbek Red, Green, Blue i Opacity (odwrócona alfa) bez nagłówka, kontenera ani kompresji. Kolejność kanałów RGBO określa, że czwarty kanał to krycie (opacity) zamiast alfy — gdzie alfa reprezentuje przezroczystość (0 = przezroczyste, maks = nieprzezroczyste), krycie reprezentuje odwrotność (0 = nieprzezroczyste, maks = przezroczyste). To rozróżnienie ma znaczenie w potokach kompozytowania, gdzie konwencja matematyczna dotycząca czwartego kanału różni się między systemami: niektóre modele kompozytowania pracują z alfą (przezroczystością), podczas gdy starsze konwencje, w tym części wewnętrznego przetwarzania ImageMagick, historycznie używały krycia. Pliki RGBO zawierają surowe dane próbek w określonej przez użytkownika głębi bitowej (8-bitowej, 16-bitowej lub zmiennoprzecinkowej na kanał), z pikselami przechowywanymi w kolejności skanowania. Ponieważ brak nagłówka, wymiary obrazu, głębia bitowa i kolejność bajtów muszą być określone zewnętrznie przy odczycie pliku — zwykle poprzez argumenty wiersza poleceń ImageMagick. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z potokami przetwarzania stosującymi konwencję krycia: RGBO eliminuje potrzebę inwersji kanału przy łączeniu z systemami oczekującymi krycia zamiast alfy, zapobiegając subtelnym błędom kompozytowania powstającym przy mieszaniu konwencji przezroczystości. Surowa natura danych formatu to kolejna praktyczna zaleta — bez narzutu kodowania dane RGBO mogą być mapowane do pamięci, przetwarzane instrukcjami SIMD lub przesyłane potokowo między procesami z minimalnym opóźnieniem. RGBO jest używany głównie w łańcuchach przetwarzania ImageMagick i może być konwertowany do dowolnego innego formatu za pomocą rozbudowanej obsługi formatów ImageMagick.
Pierwsze wydanie: 1990