Konwerter plików BIN do PCD
Konwertuj swoje pliki w formacie bin do formatu pcd przez Internet i bezpłatnie
bin
pcd
Jak przekonwertować plik w formacie BIN do formatu PCD
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pcd lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcd; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
BIN odnosi sie do plikow czcionek zakodowanych w formacie MacBinary, formacie transferowym zachowujacym cechy klasycznego systemu plikow Macintosh podczas przenoszenia danych miedzy platformami. Klasyczny Mac OS przechowywal czcionki za pomoca resource fork — drugorzednego strumienia danych niewidocznego dla systemow innych niz Mac — co oznaczalo, ze zwykle skopiowanie czcionki Mac na komputer z Windows lub serwer Unix pozbawialoby ja wlasciwych danych czcionki. MacBinary rozwiazuje ten problem, łaczac zarowno data fork, jak i resource fork w pojedynczy plaski plik ze 128-bajtowym naglowkiem zawierajacym oryginalne metadane HFS. W kontekscie czcionek pliki BIN typowo opakowuja czcionki TrueType suitcase, pliki konturow PostScript Type 1 LWFN lub zasoby czcionek bitmapowych NFNT. Format został po raz pierwszy zdefiniowany w 1985 roku przez Dennisa Brothersa i wspolpracownikow z wczesnej spolecznosci Mac, a nastepnie pojawily sie MacBinary II okolo 1987 roku i MacBinary III w 1996 roku z obsluga dluzszych nazw plikow. Kluczowa zaleta jest bezstratne zachowanie: kazdy bajt oryginalnego pliku czcionki Mac przetrwa nienaruszone przez e-mail, FTP lub miedzyplatformowe udostepnianie plikow, w tym kody creatora i typu identyfikujace format czcionki. Pakowanie w jeden plik to kolejny praktyczny atut — zamiast radzic sobie z oddzielnymi strumieniami data i resource, uzytkownicy i systemy zautomatyzowane obsluguja jeden przenosny kontener. Chociaz wspolczesny macOS odszedl od resource forkow i czcionki Mac sa teraz dostarczane jako pliki OTF, TTF lub DFONT, BIN pozostaje wazny dla dostepu do zarchiwizowanych kolekcji czcionek z klasycznej ery Mac.
PCD (Photo CD) to własnościowy format obrazów opracowany przez Eastman Kodak we współpracy z Philips, wprowadzony w 1992 roku jako system przenoszenia fotografii z filmów 35mm na dyski kompaktowe do cyfrowego przeglądania i drukowania. Każdy plik PCD przechowuje pojedynczą fotografię w pięciu różnych rozdzielczościach w hierarchicznej strukturze zwanej Image Pac: Base/16 (192x128), Base/4 (384x256), Base (768x512), 4Base (1536x1024) i 16Base (3072x2048), z opcjonalnym 64Base (6144x4096) na dyskach Pro Photo CD. Obrazy są przechowywane we własnościowej przestrzeni kolorów Kodaka YCC (wariant CIE Lab poprzez model Photo YCC Color), która rejestruje szerszy gamut niż sRGB, przy 8 bitach na komponent w kanale luminancji i podpróbkowanej chrominancji. Wielorozdzielczościowa piramida jest kodowana za pomocą progresywnego schematu: obraz Base jest przechowywany bezpośrednio, a każda wyższa rozdzielczość jest zapisywana jako reszta (różnica) udoskonalająca przeskalowaną wersję poprzedniego poziomu, utrzymując całkowity rozmiar pliku na rozsądnym poziomie. Jedną z zalet jest wyjątkowa jakość skanowania: skany Photo CD były wykonywane na profesjonalnych skanerach Kodaka PIW (Photo Imaging Workstation) przez przeszkolonych operatorów, dając konsekwentnie doskonałe wyniki z negatywów i slajdów 35mm — często lepsze niż te osiągane przez współczesne konsumenckie skanery płaskie. Struktura wielorozdzielczościowa to kolejna godna uwagi cecha: pojedynczy plik PCD zaspokaja potrzeby od przeglądania miniaturek po druk wysokiej rozdzielczości bez potrzeby osobnych wersji pliku. Pliki PCD mogą być odczytywane przez Adobe Photoshop, ImageMagick, GIMP (przez wtyczkę), IrfanView i XnView, zapewniając dalszy dostęp do milionów obrazów Photo CD stworzonych w okresie komercyjnego szczytu tego formatu w latach 90.