Konwerter 3G2 na MPG

3G2 (format plikow 3GPP2) to kontener multimedialny opracowany przez 3rd Generation Partnership Project 2 do uzycia w sieciach komorkowych CDMA2000. Zbudowany na bazie formatu ISO (MPEG-4 Part 12), przechowuje wideo zakodowane w H.263 lub MPEG-4 Visual wraz z audio w kodekach AMR, EVRC lub AAC. Specyfikacja zostala opublikowana po raz pierwszy w grudniu 2003 roku, aby zapewnic ustandaryzowany sposob obslugi wiadomosci multimedialnych i odtwarzania wideo przez telefony i sieci oparte na CDMA. Pliki 3G2 sa przystosowane do warunkow ekstremalnie niskiej przepustowosci, osiagajac odtwarzalna jakosc wideo przy szybkosciach transmisji nawet 30-60 kbps. Czyni to format szczegolnie efektywnym do mobilnego nagrywania wideo na urzadzeniach o ograniczonej mocy obliczeniowej i pamieci. Kontener obsluguje wiele sciezek, napisy tekstowe z synchronizacja czasowa i osadzone metadane. Istotna korzyscia jest niemal uniwersalna kompatybilnosc z telefonami CDMA z polowy lat 2000., zapewniajaca niezawodne odtwarzanie na szerokim zakresie urzadzen mobilnych. Choc nowsze formaty, takie jak MP4, w duzej mierze zastapily 3G2, pozostaje on przydatny do pracy ze starszymi tresciami mobilnymi oraz w sytuacjach, gdy minimalny rozmiar pliku jest glownym priorytetem.

MPG to popularne rozszerzenie plikow wideo zakodowanych standardami kompresji MPEG-1 lub MPEG-2, opracowanymi przez Moving Picture Experts Group. Trzyznakowe rozszerzenie wywodzi sie z wczesnych systemow plikow Windows i DOS, ktore ograniczaly rozszerzenia do trzech znakow, stanowiac skrót dluzszego oznaczenia MPEG. Pliki MPG zawieraja strumienie programowe MPEG, ktore multipleksuja jeden strumien wideo i jeden lub wiecej strumieni elementarnych audio w jednolity strumien bajtowy ze znacznikami synchronizacji. Format byl szeroko uzywany w latach 90. i 2000. do przechowywania cyfrowego wideo na komputerach osobistych, pojawiajac sie we wszystkim — od ripów Video CD i ekstrakcji DVD po nagrania telewizji cyfrowej przechwycone sprzetowymi kartami koderów. Pliki MPG z kompresja MPEG-1 zwykle zawieraja wideo 352x240 (NTSC) lub 352x288 (PAL) przy szybkosciach transmisji ok. 1,5 Mbps, natomiast pliki MPG kodowane MPEG-2 obsluguja wyzsze rozdzielczosci az do pelnego HD. Struktura strumienia programowego zaklada stosunkowo niezawodny nosnik pamieci masowej, w odróznieniu od wariantu strumienia transportowego zaprojektowanego do emisji, co czyni go efektywnym w odtwarzaniu plikowym bez narzutu pakietow odzyskiwania po bledach. Szeroka kompatybilnosc jest jedna z trwalych zalet formatu — praktycznie kazdy odtwarzacz multimedialny we wszystkich systemach operacyjnych moze dekodowac te pliki bez dodatkowej instalacji kodekow. MPG nadal mozna napotkac w archiwalnych tresciach wideo, nagraniach z systemow monitoringu i starszych cyfrowych przepływach wideo.