TS naar FLV Converter

TS (MPEG Transport Stream) is één standaard containerformaat gespecificeerd als onderdeel van de MPEG-2-systeemlaag (ISO/IEC 13818-1), gestandaardiseerd door de Moving Picture Experts Group in 1995. Transport streams zijn ontworpen voor communicatie- en opslagomgevingen waar dataverlies of -corruptie mogelijk is, zoals televisie-uitzendingen, satelliettransmissie en netwerkstreaming. Het formaat verdeelt content in pakketten van vaste grootte van 188 bytes, elk met één 4-byte header met synchronisatie-, foutindicatie- en streamidentificatie-informatie. Deze pakketstructuur stelt ontvangers in staat om snel opnieuw te synchroniseren na signaalonderbrekingen, één kritische capaciteit voor realtime omroeplevering die transport streams onderscheidt van program streams die ontworpen zijn voor betrouwbare opslagmedia. TS kan meerdere programma's multiplexen in één enkele stream, met Program Specific Information (PSI)-tabellen die de structuur en inhoud van elk programma beschrijven. Het formaat ondersteunt vrijwel elke audio- en videocodec, hoewel het het vaakst MPEG-2-video, H.264 of HEVC draagt naast AAC, AC-3 of MPEG-audio. TS is de ruggengraat van digitale televisie-levering wereldwijd, gebruikt door DVB-, ATSC- en ISDB-omroepstandaarden evenals IPTV- en OTT-streamingdiensten die HTTP Live Streaming (HLS) gebruiken. Veerkracht, gestandaardiseerde structuur en brede codecondersteuning maken TS evenzeer thuis in live omroepketens als in bestandsgebaseerde opnameworkflows.

FLV (Flash Video) is één containerformaat oorspronkelijk ontwikkeld door Macromedia en later onderhouden door Adobe Systems na de overname in 2005. Het formaat kreeg ondersteuning voor zelfstandige weergave met Flash Player 7 in 2003 en werd snel het dominante videoformaat op het web, waar het platforms als YouTube, Hulu en Vimeo aandreef in de late jaren 2000. FLV-bestanden bevatten doorgaans video gecodeerd met de Sorenson Spark- of VP6-codec naast MP3- of ADPCM-audio, verpakt in één lichtgewicht proprietary container geoptimaliseerd voor streaminglevering. De grootste kracht van FLV was het vermogen om consistente videoweergave te leveren over verschillende besturingssystemen en browsers heen via de alomtegenwoordige Flash Player-plug-in, waarmee het fragmentatieprobleem werd opgelost dat webvideo in die tijd teisterde. FLV-bestanden beginnen met één compacte header gevolgd door gelabelde datapakketten, één structuur die snel zoeken en efficiënte progressieve download mogelijk maakt. De container ondersteunt ingebedde metadata met cue-punten, waardoor interactieve functies als hoofdstuknavigatie en getimede evenementen mogelijk worden. FLV transformeerde online video van één onbetrouwbare niche-ervaring in één mainstreammedium, wat entertainment, educatie en communicatie op internet fundamenteel hertekende. Hoewel HTML5-video en moderne codecs Flash-gebaseerde levering hebben vervangen, bevinden FLV-bestanden zich nog in ontelbare archieven en legacy-systemen.