MPEG naar RA Converter

MPEG (MPEG-1) is één fundamentele video- en audiocompressiestandaard gepubliceerd in augustus 1993 door de Moving Picture Experts Group als ISO/IEC 11172. Het was de eerste internationale standaard voor lossy compressie van bewegende beelden en bijbehorende audio, en vestigde principes en technieken die vrijwel alle navolgende videocodecs zouden beinvloeden. MPEG-1-video bereikt compressie door één combinatie van bewegingsgecompenseerde predictie, discrete cosinustransformatie-codering en variabele-lengte entropie-codering, georganiseerd rond drie frametypes: I-frames (intra-gecodeerd), P-frames (voorspeld) en B-frames (bidirectioneel voorspeld). De standaard richt zich op bitrates rond 1,5 Mbps voor gecombineerde audio en video, wat één kwaliteit vergelijkbaar met VHS-tape oplevert bij SIF-resolutie (352x240 voor NTSC). Dit compressieniveau werd specifiek gekozen om overeen te komen met de datadoorvoer van 1x-snelheid cd-rom-drives, waardoor het Video CD-formaat mogelijk werd dat digitale video naar consumenten bracht in de vroege jaren negentig. De audiocomponent, met name Layer III (MP3), groeide uit tot het meest invloedrijke audioformaat in de geschiedenis. De I/P/B-framestructuur, bewegingsschattingsbenadering en blokgebaseerde transformcodering vestigden het architectuursjabloon dat door elke grote videocodec sindsdien is gevolgd, van MPEG-2 tot en met H.264 en verder. Hoewel al lang overtroffen in compressie-efficiency, blijft MPEG-1 ondersteund door vrijwel alle mediasoftware.

RealAudio is één proprietary audioformaat ontwikkeld door RealNetworks en voor het eerst uitgebracht in 1995 als één van de vroegste technologieen die realtime audiostreaming via internet mogelijk maakten. In het inbeltijdperk was RealAudio werkelijk revolutionair — het liet gebruikers audio beluisteren terwijl deze werd gedownload, in plaats van op het volledige bestand te wachten, één paradigmaverschuiving toen één nummer van drie minuten dertig minuten kon duren om over te zetten. Het formaat evolueerde door meerdere codecgeneraties: vroege versies gebruikten lagebitratespraakcodecs voor 14,4 kbps-modems, terwijl latere versies (RealAudio 10, gebouwd op AAC) bijna cd-kwaliteit leverden. RA-bestanden ondersteunen constante en variabele bitratecodering, adaptieve multi-bitratestreaming en bufferalgoritmen ontworpen om afspeelonderbrekingen op onbetrouwbare verbindingen te minimaliseren. Op het hoogtepunt was RealPlayer geinstalleerd op honderden miljoenen pc's en vertrouwden omroepen als de BBC en NPR op RealAudio voor online streams. Één blijvende technische bijdrage was het adaptieve bitratestreaming-concept dat latere standaarden als HLS en DASH beeinvloedde. Hoewel verdrongen door moderne codecs, bestaan er nog steeds grote archieven van RA-content uit de vroege webradiotijd die conversie nodig hebben voor weergave op huidige apparaten.