VQF'den FLAC'ye dönüştürücü

VQF, 1994'te NTT (Nippon Telegraph and Telephone) tarafından geliştirilen ve daha sonra Yamaha tarafından SoundVQ markasıyla ticarileştirilen kayıplı bir sıkıştırma teknolojisi olan TwinVQ (Transform-domain Weighted Interleave Vector Quantization) ile kodlanmış sesin dosya uzantısıdır. Kodek, eşdeğer algısal kalitede MP3'e göre yüzde 30 ila 35 boyut avantajı iddia ediyordu — 96 kbps VQF dosyasının 128 kbps MP3 ile eşleştiği söyleniyordu — ve bu durum 1990'ların sonlarındaki format savaşlarında önemli bir heyecan yarattı. TwinVQ, 80, 96, 112, 128, 160 ve 192 kbps'de sabit bit hızlı kodlamayı destekler ve temel algoritma MPEG-4 Audio standardına (ISO/IEC 14496-3) tanımlı nesne türlerinden biri olarak dahil edilmiştir. Güçlü teknik özelliklerine rağmen VQF yaygın benimseme sağlayamadı: kodlama MP3'e kıyasla yavaştı, donanım oynatıcı desteği kısıtlıydı ve tescilli lisanslama üçüncü taraf geliştirmeyi caydırdı. 2009'da FFmpeg projesi TwinVQ kod çözücüyü tersine mühendislikle geliştirerek VLC ve diğer açık kaynak oynatıcılara oynatma desteği getirdi. VQF, kodek tarihinde dikkate değer bir vaka çalışması olarak durmaktadır — teknik olarak iddialı ancak MP3'ün ekosistem ivmesi ve ardından AAC'nın yükselişi karşısında gölgede kalmıştır.

FLAC (Free Lossless Audio Codec), sıkıştırılmamış bir WAV dosyasının yaklaşık yarısı boyutunda matematiksel olarak mükemmel ses üretimi sunar. Xiph.Org Vakfı tarafından sürdürülen ve 2001'de yayınlanan FLAC, kısa sürede kayıpsız müzik arşivleme için fiili açık standart haline gelmiştir. Kodlayıcı, her ses bloğunu modellemek için doğrusal tahmin uygular, ardından tahmin hatalarının istatistiksel dağılımını kullanarak güçlü sıkıştırma sağlayan Rice bölümleme yoluyla artık veriyi kodlar — veri atmadan. 32 bite kadar bit derinlikleri ve 655 kHz'e kadar örnekleme hızları desteklenerek yüksek çözünürlüklü kayıtların gereksinimlerini aşar. Donanım desteği kapsamlıdır: akıllı telefonlar, araç stereoları, Blu-ray oynatıcılar ve neredeyse her masaüstü medya uygulaması FLAC'ı yerel olarak çözer. Tidal ve Amazon Music gibi akış hizmetleri kayıpsız katmanlarında FLAC kullanarak kodeke olan endüstri güvenini pekiştirmektedir. Üç belirgin avantaj FLAC'ı çekici kılar. Birincisi, kod çözme sırasında orijinal sinyalin bit düzeyinde tam restorasyonu. İkincisi, Vorbis yorumları ve albüm kapağı aracılığıyla gömülü üst veriler, ek dosyalara gerek kalmadan kütüphaneleri düzenli tutar. Üçüncüsü, açık kaynak lisanslaması patent veya telif ücreti bulunmadığı anlamına gelir ve geliştiriciler ile donanım üreticileri için yasal sürtünmeyi ortadan kaldırır.