PT3 to T11 Dönüştürücü

PT3 (PostScript Type 3), Adobe Systems tarafından 1984'te tanıtılan PostScript dil spesifikasyonunun bir parçası olarak tanımlanan bir yazı tipi formatıdır. İpucu oluşturma ve verimli işleme için optimize edilmiş kısıtlı bir PostScript operatör alt kümesi kullanan Type 1 yazı tiplerinin aksine, Type 3 yazı tipleri her glifi tanımlamak için PostScript dilinin tamamını kullanmaya olanak tanır. Bu, gliflerin kademeli dolgular, gri tonlama gölgelendirmesi, karmaşık yol işlemleri, renk ve hatta bitmap görüntüler içerebileceği anlamına gelir — Type 1'ın kısıtlı charstring yorumlayıcısında imkansız olan yetenekler. Adobe başlangıçta Type 1 spesifikasyonunu gizli ve tescilli tutmuştur, bu nedenle PostScript uyumlu yazı tipleri oluşturmak isteyen üçüncü taraf yazı tipi dökümhaneleri ve geliştiriciler 1980'lerin sonlarında kamuya açık olarak belgelenen Type 3 formatını kullanmak zorunda kalmıştır. Dikkat çekici bir avantajı yaratıcı özgürlüktür: herhangi bir geçerli PostScript programı bir glifi tanımlayabildiğinden, tasarımcılar basit ana hat dolgularının çok ötesine geçen dekoratif, illüstrasyonlu ve dokulu harf formları üretebilir. Formatın dönemine özgü açıklığı da pratik bir güçtü; herkesin Adobe'un tescilli ipucu teknolojisini lisanslamadan PostScript yazı tipleri oluşturmasını mümkün kılıyordu. Ancak Type 3 yazı tipleri, küçük boyutlarda ve düşük çözünürlüklerde Type 1 metni net yapan ipucu mekanizmalarından yoksundur ve bu durum gövde metni kullanımını sınırlandırmıştır. Adobe, Type 1 spesifikasyonunu Mart 1990'da yayınladığında çoğu dökümhane ipuçlu formata geçmiştir. Type 3 yazı tipleri öncelikle tarihsel ilgi olarak kalmaya devam etmekte; arşivlenmiş PostScript belgelerinde ve artistik glif işlemenin ekran optimizasyonlu ipucu ihtiyacından ağır bastığı özel uygulamalarda karşılaşılmaktadır.