PFB'den T11'e Dönüştürücü

PFB (Printer Font Binary), 1984'te PFA ile birlikte tanıtılan Adobe'un PostScript Type 1 yazı tipi formatının kompakt i̇kili temsilidir. PFA tüm yazı tipi programını hex kodlanmış ASCII metin olarak saklarken, PFB aynı veriyi bölgeleri ASCII veya i̇kili olarak işaretleyen segment başlıkları kullanan hafif bir i̇kili konteyner içine sarmalar. Şifrelenmiş glif ana hat bölümü (eexec), hex karakterleri yerine ham baytlar olarak saklanarak dosya boyutunu PFA'ya kıyasla yaklaşık yarıya indirir. Her segment bir işaretçi bayt ve 32-bit uzunluk alanıyla başlar, bu da formatı kompakt kalırken ayrıştırılması kolay hâle getirir. PFB, metin düzeni için gereken karakter genişliği ve harf aralığı verilerini sağlayan PFM (Printer Font Metrics) veya AFM dosyalarıyla birlikte kullanılarak Windows ve DOS platformlarında baskın Type 1 dağıtım formatı haline gelmiştir. Önemli bir avantajı depolama ve aktarım verimliliğidir — i̇kili kodlama, tipik bir metin yazı tipinin PFA eşdeğerinin gerektireceği 60-100 KB yerine 30-50 KB yer kaplaması anlamına gelir. Segmentli yapı ayrıca PostScript yorumlayıcılarının ASCII ve i̇kili bölümleri ilgili işleyicileriyle işleyerek yazı tipi verilerini verimli bir şekilde akışlamasına olanak tanır. Windows üzerindeki Adobe Type Manager (ATM), ekranda pürüzsüz Type 1 metin oluşturmak için PFB dosyalarına dayanıyordu — bu yetenek PC platformunda masaüstü yayıncılığı dönüştürmüştür. OpenType yazı tipleri yeni çalışmalar için Type 1'ın büyük ölçüde yerini almış olsa da PFB dosyaları yerleşik baskı iş akışlarında, arşiv yazı tipi kütüphanelerinde ve PostScript çıktısına bağımlı sistemlerde varlığını sürdürmektedir.