AVI'den MPEG'e Dönüştürücü

AVI (Audio Video Interleave), Microsoft tarafından Video for Windows teknolojisinin bir parçası olarak Kasım 1992'de tanıtılan en eski ve en tanınmış multimedya kapsayıcı formatlarından biridir. Resource Interchange File Format (RIFF) yapısı üzerine inşa edilen AVI, ses ve video verilerini dönüşümlü parçalar halinde iç içe geçirerek karmaşık akış yönetimi gerektirmeden senkronize oynatma sağlar. Format, codec bağımsızdır; yani erken dönem Cinepak ve Indeo'dan modern DivX, Xvid ve H.264 akışlarına kadar neredeyse her codec ile sıkıştırılmış videoyu barındırabilir. Bu esneklik, 1990'lar ve 2000'ler boyunca kişisel bilgisayarlarda yaygın biçimde benimsenmesine katkıda bulunmuştur. Dikkat çekici bir özelliği, AVI dosyalarının daha karmaşık modern kapsayıcılara kıyasla i̇kili düzeyde düzenlenmesi ve işlenmesinin nispeten kolay olan basit bir iç yapıya sahip olmasıdır. AVI ayrıca birden fazla ses akışını destekleyerek tek bir dosya içinde çok dilli içerik barındırmaya olanak tanır. Ancak orijinal spesifikasyonun eski uygulamalardaki 2 GB dosya boyutu sınırı ve değişken kare hızları veya gelişmiş altyazı formatları için yerel destek eksikliği gibi kısıtlamaları vardır. OpenDML uzantıları (AVI 2.0) bu boyut sınırlamasını ortadan kaldırmıştır. Onlarca yıllık olmasına rağmen AVI, en evrensel şekilde tanınan multimedya formatlarından biri olmaya devam etmekte ve tüm büyük işletim sistemlerinde medya oynatıcılar ve düzenleme araçları tarafından yaygın biçimde desteklenmektedir.

MPEG (MPEG-1), Hareketli Görüntü Uzmanlar Grubu tarafından ISO/IEC 11172 olarak Ağustos 1993'te yayımlanan temel bir video ve ses sıkıştırma standardıdır. Hareketli görüntülerin ve ilişkili sesin kayıplı sıkıştırılması için i̇lk uluslararası standart olup sonraki neredeyse tüm video codec'lerini etkileyen prensip ve teknikleri ortaya koymuştur. MPEG-1 video sıkıştırması; hareket telafili tahmin, ayrık kosinüs dönüşümü kodlama ve değişken uzunluklu entropi kodlamanın birleşimiyle I-kareler (kare içi kodlanmış), P-kareler (tahminli) ve B-kareler (çift yönlü tahminli) olmak üzere üç kare türü etrafında organize edilir. Standart, SIF çözünürlükte (NTSC için 352x240) VHS kaset kalitesine eşdeğer görüntü üreterek ses ve video için birleşik yaklaşık 1,5 Mbps bit hızını hedefler. Bu sıkıştırma düzeyi, 1x hızlı CD-ROM sürücülerinin veri aktarım hızına uyacak şekilde özellikle seçilmiş ve 1990'ların başında dijital videoyu tüketicilere ulaştıran Video CD formatını mümkün kılmıştır. Ses bileşeni — özellikle Katman III (MP3) — tarihin en etkili ses formatı haline gelmiştir. I/P/B kare yapısı, hareket tahmini yaklaşımı ve blok tabanlı dönüşüm kodlama, MPEG-2'den H.264'e ve ötesine kadar her büyük video codec'inin izlediği mimari şablonu oluşturmuştur. Sıkıştırma verimliliği açısından çoktan aşılmış olmasına rağmen MPEG-1, neredeyse tüm medya yazılımları tarafından desteklenmeye devam etmektedir.