Konwerter ZIP na TAR

TAR (Tape Archive) to uniksowy format archiwow wywodzacy sie z wersji 7 Uniksa) w AT&T Bell Labs ze stycznia 1979 roku, pierwotnie zaprojektowany do zapisywania kopii zapasowych plikow na napedach tasm magnetycznych. W odroznieniu od ZIP czy RAR, TAR jest czystym formatem archiwizacyjnym, ktory łączy wiele plikow w jeden strumien bez stosowania kompresji — kazdy plik jest poprzedzony 512-bajtowym blokiem naglowkowym zawierajacym nazwe pliku, uprawnienia, prawo wlasnosci, rozmiar, czas modyfikacji i sume kontrolna, po czym nastepuja dane pliku dopelnione do granic 512-bajtowych. Format ewoluowal przez kilka standardow: oryginalny format V7, format ustar z POSIX.1-1988 (rozszerzajacy dlugosci sciezek i dodajacy obsluge wiekszej liczby typow plikow) oraz format pax z POSIX.1-2001 obslugujacy rozszerzone atrybuty, sciezki o dowolnej dlugosci i duze rozmiary plikow. TAR jest prawie zawsze łaczony z narzedziem kompresji — gzip (.tar.gz/.tgz), bzip2 (.tar.bz2/.tbz2), xz (.tar.xz) lub inne — tworzac dwuwarstwowa strukture, w ktorej kompresja operuje na calym strumieniu dla maksymalnej efektywnosci. Zaleta jest wyjatkowa wiernosc metadanych Unix — TAR zachowuje uprawnienia, prawa wlasnosci, dowiazania symboliczne, dowiazania twarde, pliki urzadzen i rozszerzone atrybuty z wieksza precyzja niz wiekszosc konkurencyjnych formatow. Uniwersalna dostepnosc to kolejny fundamentalny atut: tar jest narzedziem wymaganym przez POSIX, obecnym na kazdym systemie uniksopodobnym, a narzedzia na Windows i macOS obsluguja pliki TAR natywnie. TAR pozostaje standardowym formatem dystrybucji kodu zrodlowego, obrazow systemow plikow Linux, warstw kontenerow i kopii zapasowych systemu.