Konwerter plików TAR.Z (TZ) do CPIO
Konwertuj swoje pliki w formacie tar.z do formatu cpio przez Internet i bezpłatnie
tar.z
cpio
Jak przekonwertować plik w formacie TAR.Z do formatu CPIO
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format cpio lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu cpio; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
TAR.Z to zlozony format archiwow łaczacy archiwizacje TAR) z Unix compress, jednym z najwczesniejszych narzedzi kompresji danych ogolnego przeznaczenia dostepnych w systemach Unix. Narzedzie compress, pierwotnie napisane przez Spencera Thomasa, Joe Orosta i innych okolo 1985 roku, implementuje adaptywna kompresje LZW (Lempel-Ziv-Welch) — algorytm slownikowy, ktory buduje tablice translacji podczas kompresji i dekompresji. Warstwa TAR łaczy pliki z pelnymi metadanymi Unix w pojedynczy strumien, a compress redukuje rozmiar strumienia typowo o 40-60%. TAR.Z byl standardowym formatem skompresowanych archiwow w systemach Unix przez cale lata 80. i wczesne lata 90., zanim gzip pojawil sie jako wolny od patentow zamiennik. Algorytm LZW uzywany przez compress) byl objety roszczeniami patentowymi firmy Unisys (posiadajacej patent LZW przez Sperry), co zmotywowalo rozwoj gzip jako nieobciazonej alternatywy. Zaleta jest uniwersalna kompatybilnosc ze starszymi systemami — pliki TAR.Z moga byc wyodrebniane na kazdym systemie Unix, w tym na bardzo starych instalacjach, gdzie nowsze narzedzia kompresji moga nie byc dostepne. Historyczna wszechobecnosc formatu oznacza, ze dziesieciolecia zarchiwizowanego oprogramowania, dokumentacji i kopii zapasowych istnieje jako pliki TAR.Z. Chociaz TAR.GZ i TAR.XZ zastapily TAR.Z dla nowych archiwow, narzedzia uncompress/zcat pozostaja standardowe na wszystkich systemach uniksopodobnych, zapewniajac ciagla dostepnosc starszych archiwow.
CPIO (Copy In, Copy Out) to uniksowy format archiwow siagajacy systemu PWB/UNIX w AT&T Bell Labs z 1977 roku, starszy nawet od formatu tar. Nazwa opisuje oryginalna operacje narzedzia: kopiowanie plikow do archiwum i z archiwum. CPIO przechowuje pliki sekwencyjnie z naglowkami dla kazdego pliku zawierajacymi nazwe pliku, informacje o i-wezle, uprawnienia, prawa wlasnosci, znaczniki czasu i rozmiar pliku, po czym nastepuja dane samego pliku. Format istnieje w kilku wariantach: oryginalny format binarny, zdefiniowany w POSIX.1 format oktetowy (ODC), format SVR4 newc z rozszerzonymi polami urzadzen i i-wezlow oraz wariant CRC dodajacy weryfikacje sum kontrolnych. W odroznieniu od tar, CPIO czyta liste plikow do archiwizacji ze standardowego wejscia, czyniąc go naturalnie kompozycyjnym z find i innymi narzediami uniksowymi przez potoki. Zaleta jest wierne zachowanie metadanych Unix — CPIO rejestruje numery urzadzen, informacje o i-wezlach i relacje twardych dowiązan z wieksza wiernoscia niz wczesne implementacje tar, czyniąc go odpowiednim do kopii zapasowych na poziomie systemu i archiwizacji plikow urzadzen. Centralna rola formatu w zarzadzaniu pakietami Linux to kolejne praktyczne znaczenie: format pakietow RPM uzywa CPIO jako wewnetrznego kontenera ladunku, co oznacza, ze kazda instalacja Linuksa oparta na RPM polega na ekstrakcji CPIO. Chociaz tar stal sie bardziej powszechny do ogolnej archiwizacji, CPIO utrzymuje sie w administracji systemami, obrazach initramfs i infrastrukturze zarzadzania pakietami.