Konwerter plików TAR.LZO (TLZO) do 7Z
Konwertuj swoje pliki w formacie tar.lzo do formatu 7z przez Internet i bezpłatnie
tar.lzo
7z
Jak przekonwertować plik w formacie TAR.LZO do formatu 7Z
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format 7z lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu 7z; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
TAR.LZO to zlozony format archiwow łaczacy archiwizacje TAR) z kompresja LZO (Lempel-Ziv-Oberhumer), stworzona przez Markusa Oberhamera w 1996 roku. Warstwa TAR łaczy pliki z metadanymi Unix, a algorytm LZO kompresuje strumien, stawiajac predkosc dekompresji ponad wszystko inne. LZO jest kompresorem asymetrycznym — poswięca wspolczynnik kompresji na rzecz niezwykle szybkiej dekompresji, operujacej z predkosciami zblizajacymi sie do surowej przepustowosci pamieci na wspolczesnym sprzecie. To czyni TAR.LZO idealnym dla scenariuszy, w ktorych archiwa musza byc wyodrebniane szybko i czesto, takich jak systemy kopii zapasowych w czasie rzeczywistym i obrazy firmware urzadzen wbudowanych. Zaleta jest wydajnosc dekompresji — ekstrakcja LZO jest kilkakrotnie szybsza niz gzip i o rzad wielkosci szybsza niz bzip2, co jest krytyczne dla operacji wrazliwych na czas, takich jak inicjalizacja systemu plikow podczas uruchamiania lub szybkie przywracanie kopii zapasowych. Niskie obciazenie procesora podczas ekstrakcji to kolejny atut, czyniąc TAR.LZO praktycznym na ograniczonych zasobowo systemach wbudowanych i do dekompresji strumieniowej bez buforowania. Narzedzie wiersza polecen lzop integruje sie z tar poprzez potok, a format jest uzywany w initramfs jadra Linux, kompresji systemu plikow Btrfs i roznych systemach przetwarzania danych w czasie rzeczywistym, gdzie opoznienie ekstrakcji ma wieksze znaczenie niz rozmiar archiwum.
7Z to natywny format archiwow programu 7-Zip, otwartoźrodlowego archiwizatora plikow stworzonego przez Igora Pavlova w 1999 roku. Format uzywa otwartej, modulowej architektury obslugujacej wiele algorytmow kompresji — LZMA i LZMA2 (domyslne), PPMd dla danych tekstowych, BWT i Deflate — wybieranych indywidualnie dla kazdego pliku w tym samym archiwum. LZMA typowo osiaga o 30-70% lepsze wspolczynniki kompresji niz pliki ZIP oparte na Deflate na porownywanych danych, czyniąc 7Z jednym z najbardziej wydajnych przestrzennie formatow archiwow ogolnego przeznaczenia. Struktura kontenera przechowuje pliki z pelna hierarchia katalogow, znacznikami czasu i atrybutami, obslugujac kompresje solidna (traktowanie wielu plikow jako ciagly strumien danych) dla dodatkowych zyskow wspolczynnika na archiwach z wieloma podobnymi plikami. Szyfrowanie uzywa AES-256 z wyprowadzeniem klucza opartym na iteracyjnym haszowaniu SHA-256, a zarowno zawartosc plikow, jak i nazwy plikow moga byc szyfrowane. Zaleta jest doskonala gestosc kompresji — 7Z konsekwentnie tworzy mniejsze archiwa niz ZIP czy RAR na wiekszosci typow danych, co jest wartosciowe, gdy minimalizacja przestrzeni dyskowej lub przepustowosci ma znaczenie. Otwarta architektura to kolejny atut: specyfikacja formatu i kod zrodlowy 7-Zip sa publicznie dostepne na licencji GNU LGPL, umozliwiajac dowolnemu deweloperowi implementacje obslugi 7Z bez ograniczen licencyjnych. Wieloplatformowe narzedzia obslugujace 7Z istnieja na Windows, macOS, Linux i platformach mobilnych, a format zyskal szerokie uznanie jako preferowany wybor, gdy maksymalna kompresja jest priorytetem.