Konwerter KDC do PGM

PGM (Portable Graymap) to członek rodziny formatów obrazów Netpbm odpowiadający za skalę szarości, stworzony przez Jefa Poskanzera w 1988 roku jako część zestawu narzędzi Pbmplus dla systemów Unix. PGM przechowuje jednokanałowe obrazy intensywności, gdzie każdy piksel zawiera wartość szarości od 0 (czarny) do określonego przez użytkownika maksimum (zwykle 255 dla 8-bitowego lub 65535 dla 16-bitowego). Format istnieje w wersji ASCII (liczba magiczna P2), gdzie wartości pikseli są zapisywane jako dziesiętne liczby tekstowe oddzielone białymi znakami, oraz binarnej (liczba magiczna P5), gdzie wartości są przechowywane jako surowe bajty. Oba warianty zaczynają się od nagłówka określającego liczbę magiczną, szerokość, wysokość i maksymalną wartość szarości. PGM został zaprojektowany jako pośrednik w skali szarości w filozofii potoku konwersja-przetwarzanie-konwersja Netpbm: obrazy źródłowe z dowolnego formatu są konwertowane do PGM, przetwarzane za pomocą rozbudowanej biblioteki narzędzi wiersza poleceń Netpbm, a następnie konwertowane do formatu docelowego. Jedną z zalet jest przejrzystość formatu — wariant ASCII sprawia, że dane obrazu są bezpośrednio czytelne przez człowieka i łatwo przetwarzane przez narzędzia tekstowe, co jest nieocenione przy debugowaniu i edukacji. Adopcja przez środowisko naukowe i społeczność wizji komputerowej to kolejna praktyczna zaleta: prosta jednokanałowa reprezentacja PGM czyni go naturalnym formatem dla algorytmów analizy obrazu. Format jest obsługiwany przez ImageMagick, GIMP i niezliczone biblioteki przetwarzania obrazów.