Konwerter plików IRCAM do WAV

Pliki dzwiekowe IRCAM wywodza sie z Institut de Recherche et Coordination Acoustique/Musique — jednego z najwazniejszych na swiecie laboratoriow muzyki komputerowej, zalozonego przez kompozytora Pierre'a Bouleza w Paryzu. Format zostal stworzony na poczatku lat 80. na potrzeby badawcze IRCAM i od tego czasu zostal przyjety przez spolecznosci akademickie i artystyczne dzialajace na styku nauki i dzwieku. Plik IRCAM zaczyna sie od 1024-bajtowego naglowka zawierajacego liczbe magiczna, czestotliwosc probkowania, liczbe kanalow i pole typu kodowania, obslugujace liniowe PCM (16/32-bitowe calkowite i 32-bitowe zmiennoprzecinkowe), mu-law i warianty A-law. Blok naglowka miesci tez dowolny tekst adnotacyjny, pozwalajacy badaczom osadzac metadane eksperymentu bezposrednio w pliku audio. Poniewaz domyslna zawartosc jest nieskompresowana, nagrania zachowuja pelna wiernosc podczas kolejnych cykli analizy i resyntezy — niezbedna cecha w eksperymentach psychoakustycznych. Oprogramowanie takie jak Csound, libsndfile i SoX odczytuje i zapisuje ten format natywnie. Kluczowe zalety to dobrze zdefiniowany naglowek eliminujacy niejednoznacznosc parsowania, obsluga probek zmiennoprzecinkowych niezbedna w naukowym przetwarzaniu sygnalow oraz glebokie korzenie w spolecznosci muzyki komputerowej zapewniajace ciagla obsluge narzedzi.

WAV (Waveform Audio File Format) to nieskompresowany kontener audio wspolnie opracowany przez Microsoft i IBM, po raz pierwszy opublikowany w sierpniu 1991 roku wraz z Windowsem 3.1. Zbudowany na formacie Resource Interchange File Format (RIFF), WAV przechowuje dane audio — najczesciej jako liniowa modulacje impulsowo-kodowa (LPCM) — wraz z metadanymi opisujacymi czestotliwosc probkowania, glebie bitowa i liczbe kanalow. Ta prosta struktura uczynia WAV de facto standardem nieskompresowanego audio na Windowsie i uniwersalnie akceptowanym formatem wymiany w praktycznie kazdym systemie operacyjnym, edytorze audio i odtwarzaczu multimedialnym. Pliki WAV jakosci CD uzywaja 16-bitowych probek przy 44,1 kHz stereo, natomiast profesjonalne przeplywy pracy rutynowo stosuja 24-bitowe lub 32-bitowe probki zmiennoprzecinkowe przy czestotliwosciach do 192 kHz. Glowna zaleta jest bezstratna wiernosc: poniewaz standardowy WAV nie stosuje kompresji, przechowywane dane sa dokladna cyfrowa reprezentacja oryginalnego nagrania, co czyni go preferowanym wyborem do masteringu i archiwizacji. WAV obsluguje rowniez osadzone metadane przez bloki INFO i BWF, umozliwiajac znaczniki czasowe i notatki produkcyjne. Glownym kompromisem jest rozmiar pliku — minuta stereo jakosci CD zajmuje ok. 10 MB — a 32-bitowa struktura RIFF narzuca limit 4 GB, choc RF64 znosi to ograniczenie.