Konwerter plików HRZ do SGI

Konwertuj swoje pliki w formacie hrz do formatu sgi przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie HRZ do formatu SGI

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format sgi lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu sgi; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

HRZ to prosty rastrowy format obrazów powiązany z telewizją wolnoskanującą (SSTV) — metodą przesyłania nieruchomych obrazów przez fale radiowe, stosowaną przez radioamatorów od końca lat 50., kiedy Copthorne Macdonald zapoczątkował tę technologię. Pliki HRZ przechowują obrazy o stałej rozdzielczości 256x240 pikseli w surowym formacie RGB, z każdym pikselem reprezentowanym jako trzy bajty (czerwony, zielony, niebieski) po 8 bitów na kanał, co daje nieskompresowane pliki o dokładnie 184 320 bajtach. Format nie posiada nagłówka, metadanych ani kompresji — plik stanowi po prostu sekwencyjny zrzut surowych danych pikseli w kolejności wierszowej. Ta skrajna prostota odzwierciedla pochodzenie formatu ze społeczności radioamatorskiej, gdzie obrazy SSTV są transmitowane jako tony dźwiękowe kodujące wartości luminancji i chrominancji przez wąskopasmowe kanały radiowe na falach krótkich (HF). Stała rozdzielczość 256x240 odpowiada typowym trybom transmisji SSTV, a pliki HRZ służą jako cyfrowy nośnik rejestracji lub przechowywania odebranych transmisji SSTV. Jedną z zalet jest struktura o zerowym narzucie: bez potrzeby parsowania, dekompresji czy przetwarzania metadanych, pliki HRZ mogą być odczytywane przez dowolny program zdolny do wczytania surowych danych pikseli o znanych wymiarach — pojedynczą funkcją w praktycznie każdym języku programowania. Związek formatu z kulturą radioamatorskiego SSTV to kolejny godny uwagi aspekt: pliki HRZ dokumentują unikalną formę komunikacji obrazowej, w której operatorzy przesyłają fotografie na tysiące kilometrów za pomocą wyłącznie fal radiowych i kodowania dźwiękowego. Pliki HRZ można otwierać za pomocą ImageMagick, GIMP i specjalistycznego oprogramowania SSTV.
Twórca: SSTV Community
Pierwsze wydanie: 1985
SGI to ogólne rozszerzenie pliku dla formatu Silicon Graphics Image, określanego również przez rozszerzenia specyficzne dla kanałów: .rgb (3 kanały), .rgba (4 kanały), .bw (skala szarości) i .int/.inta (warianty 16-bitowe). Opracowany przez Silicon Graphics około 1986 roku dla systemu operacyjnego IRIX, format SGI wykorzystuje 512-bajtowy nagłówek, po którym następują planarne dane obrazu, gdzie każdy kanał kolorów jest przechowywany jako kompletna płaszczyzna, a nie z przeplotem z innymi kanałami w każdym pikselu. Nagłówek określa liczbę magiczną (474), tryb kompresji (0 dla bezpośredniego, 1 dla RLE), bajty na kanał (1 lub 2), wymiarowość (1 dla linii skanowania, 2 dla obrazu, 3 dla obrazu wielokanałowego), wymiary kanałów, zakres wartości pikseli i 80-znakową nazwę obrazu. Dla obrazów skompresowanych RLE po nagłówku następuje tablica przesunięć i długości umożliwiająca losowy dostęp do poszczególnych linii skanowania bez sekwencyjnej dekompresji. Stacje robocze Silicon Graphics stanowiły podstawę hollywoodzkich efektów wizualnych, wizualizacji naukowej, symulatorów lotu i branż CAD/CAM przez całe lata 90., a format SGI był standardowym formatem roboczym w tych dziedzinach. Jedną z zalet jest solidna konstrukcja formatu: kombinacja kompresji RLE adresowalnej na poziomie linii skanowania, obsługi wielu kanałów, 16-bitowej głębi i układu planarnego czyniła go równie odpowiednim do szybkiego podglądu, jak i do wyjścia renderingu produkcyjnego. Powiązanie formatu ze złotą erą efektów wizualnych napędzanych przez SGI stanowi kolejny godny uwagi aspekt — pliki SGI z tej ery reprezentują zasoby produkcyjne z przełomowych filmów i wizualizacji naukowych. Obrazy SGI są obsługiwane przez ImageMagick, GIMP, XnView, Photoshop (przez wtyczkę) i różne aplikacje do renderingu 3D i kompozytowania.
Pierwsze wydanie: 1986