Konwerter plików ERF (RAW) do G3

Konwertuj swoje pliki w formacie erf do formatu g3 przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie ERF do formatu G3

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format g3 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu g3; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

ERF to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez cyfrowe aparaty dalmierzowe firmy Epson, w szczególności R-D1 wydany w 2004 roku — pierwszy na świecie cyfrowy aparat dalmierzowy — oraz jego następców R-D1s i R-D1x. Pliki ERF rejestrują nieprzetworzony 12-bitowy odczyt z matrycy CCD o rozmiarze APS-C (chip o rozdzielczości 6,1 megapiksela z wzorcem Bayera), zachowując pełen zakres dynamiczny i głębię kolorów przed demozaikowaniem, balansem bieli czy przetwarzaniem krzywej tonalnej. Format wykorzystuje strukturę kontenera opartą na TIFF ze specyficznymi dla Epsona znacznikami metadanych, które rejestrują parametry fotografowania, informacje o obiektywie (wprowadzane ręcznie przez pierścień przysłony, ponieważ obiektywy dalmierzowe nie mają kontaktów elektronicznych) oraz odczyty unikalnych analogowych wskaźników aparatu. Seria R-D1 zajmuje szczególne miejsce w historii fotografii jako aparat, który przyniósł cyfrową rejestrację obiektywom Leica z mocowaniem M, a pliki ERF z tych aparatów są cenione przez kolekcjonerów i entuzjastów. Jedną z zalet jest unikatowy charakter obrazowania: połączenie odpowiedzi tonalnej sensora CCD i jakości optycznej klasycznych obiektywów dalmierzowych daje w plikach ERF odmienny wygląd, który wielu fotografów uważa za bliższy filmowi niż wyniki aparatów CMOS. Praktyczna dostępność to kolejna mocna strona — pomimo rzadkości aparatu, pliki ERF są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Adobe Camera Raw, dcraw, RawTherapee i inne nowoczesne oprogramowanie do przetwarzania RAW.
Twórca: Epson
Pierwsze wydanie: 2004
G3 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 3 (Rekomendacja T.4), ratyfikowanym przez CCITT w 1980 roku jako uniwersalna metoda kompresji do transmisji faksów przez sieci telefoniczne. Pliki G3 zawierają 1-bitowe (czarno-białe) dane obrazowe zakodowane za pomocą jednowymiarowego kodowania Modified Huffman (MH), gdzie każda linia skanowania jest niezależnie kompresowana poprzez zastępowanie serii kolejnych białych lub czarnych pikseli kodami o zmiennej długości z predefiniowanej tablicy Huffmana, zoptymalizowanej dla typowej zawartości dokumentów. Standard definiuje również opcjonalny tryb kodowania dwuwymiarowego (Modified READ), który koduje każdą linię jako różnice względem linii poprzedniej, osiągając lepszą kompresję dla stron z redundancją pionową. Standardowa rozdzielczość G3 to 204 piksele na cal w poziomie i albo 98 (standardowa), albo 196 (wysoka) pikseli na cal w pionie, co daje charakterystyczny lekko rozciągnięty wygląd odebranych dokumentów faksowych. Kodowanie zostało starannie zoptymalizowane pod kątem ograniczeń transmisji w czasie rzeczywistym modemów z lat 80. pracujących z prędkością od 2400 do 14400 bps, gdzie szybkość kodowania i dekodowania musiała odpowiadać przepustowości kanału komunikacyjnego. Jedną z zalet jest uniwersalna kompatybilność telekomunikacyjna: kodowanie Group 3 pozostaje obowiązkowym kodekiem bazowym dla każdego wyprodukowanego urządzenia faksowego, gwarantując, że dane obrazów G3 mogą być przesyłane do lub odbierane z dowolnego faksu na świecie. Wydajność formatu dla treści dokumentowych to kolejna zaleta — tablice Huffmana zostały statystycznie dostrojone do rozkładów długości serii występujących w dokumentach biznesowych, a typowe strony kompresują się do mniej niż 30 KB. Pliki G3 są obsługiwane przez LibreOffice, ImageMagick i oprogramowanie serwerów faksowych.
Twórca: ITU-T (CCITT)
Pierwsze wydanie: 1980