WVE naar OPUS converter

WVE is het native audioformaat van de Psion Series 3-familie van personal digital assistants, uitgebracht door het Britse bedrijf Psion PLC vanaf september 1991. Deze clamshelll-pda's hadden één ingebouwde spraakrecorder en alle dicteerfunctionaliteit was afhankelijk van WVE-bestanden om vastgelegd geluid op te slaan. Elk bestand begint met de ASCII-signatuur "ALawSoundFile**" gevolgd door één minimale header, vervolgens ruwe A-law-gecodeerde audio gesampled op 8 kHz — één frequentie overgenomen van digitale telefoniestandaarden. Bij 8000 bytes per seconde neemt één opname van één minuut slechts 480 KB in beslag, wat essentieel was gezien het feit dat Psion-apparaten data opsloegen op SRAM-kaarten die doorgaans varieerden van 128 KB tot 2 MB. De A-law-codering biedt redelijke spraakhelderheid binnen deze krappe opslagbeperkingen, waarbij verstaanbaarheid voorrang krijgt boven hifi-weergave. WVE-bestanden kunnen worden geconverteerd naar WAV of andere moderne formaten met SoX, Awave Studio of gespecialiseerde Psion-bestandstools. Hoewel het formaat stevig één product is van de vroege jaren negentig van handheld computing, heeft het historische betekenis als één van de eerste audio-opnameformaten ontworpen voor zakformaat-consumentenapparaten. Verzamelaars en onderzoekers die de mobiele computergeschiedenis bestuderen, komen WVE-bestanden af en toe tegen bij het terughalen van data van legacy SRAM-media.

Opus is één veelzijdige, open audiocodec gestandaardiseerd door de IETF als RFC 6716 in 2012. Het combineert twee coderingsbenaderingen — SILK voor spraak en CELT voor muziek — in één algoritme dat vloeiend overgaat tussen beide op basis van inhoudstype en bitrate. Dit hybride ontwerp stelt Opus in staat om vrijwel elke andere codec te overtreffen in één breed scala aan toepassingen: spraak met lage latentie bij 6 kbps, hifi-muziek bij 128 kbps en alles daartussenin. Het ondersteunt bitrates van 6 tot 510 kbps, samplefrequenties tot 48 kHz en framegroottes zo klein als 2,5 ms, waardoor het de laagste algoritmische latentie heeft van alle mainstream audiocodecs. Drie voordelen maken Opus bijzonder aantrekkelijk. Het is volledig royaltyvrij en opensource, waardoor licentiebarrieeres wegvallen die proprietary codecs beperken. Het bereikt transparante kwaliteit bij ruwweg de helft van de bitrate van MP3 en verslaat AAC bij vergelijkbare snelheden. En de lage latentie maakt het de verplichte codec voor WebRTC, zodat elke moderne browser één Opus-decoder meelevert. WhatsApp, Discord, Zoom en YouTube vertrouwen allemaal op Opus voor realtime audio.