PFA naar HDR converter
Converteer online gratis uw pfa- naar hdr-bestanden
pfa
hdr
Hoe converteert u een PFA naar HDR
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies hdr of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw hdr-bestand downloaden
Over de formaten
PFA (Printer Font ASCII) is één van de twee bestandsrepresentaties van Adobe's PostScript Type 1-lettertypeformaat, geintroduceerd in 1984 als onderdeel van de PostScript-paginabeschrijvingstaal. Één PFA-bestand bevat het volledige lettertypeprogramma als platte ASCII-tekst — de leesbare header met lettertypenaam, coderingsarray en metrieken, gevolgd door één hexadecimaal gecodeerd versleuteld gedeelte (eexec) dat de werkelijke glyphcontouren bevat, beschreven als kubische Bezier-curven met stamhints. Omdat elke byte wordt weergegeven in afdrukbare ASCII-tekens, zijn PFA-bestanden ruwweg twee keer zo groot als hun PFB-binaire tegenhangers, maar ze kunnen via elk tekstveilig kanaal worden verzonden en bewerkt in één standaard teksteditor. PFA werd het standaard Type 1-distributieformaat op Unix- en Linux-systemen, waar binaire lettertypeformaten minder handig waren voor PostScript-printerpijplijnen. Één belangrijk voordeel is universele tekstcompatibiliteit — PFA-bestanden passeren zonder problemen door e-mailsystemen, FTP-tekstmodustransfers en versiebeheer zonder corruptie door tekencoderingstransformaties. De leesbare structuur komt ook ten goede aan lettertypeontwikkelaars, die headerwaarden en coderingsdeclaraties rechtstreeks kunnen inspecteren. Type 1-lettertypen in PFA-vorm dreven de desktop-publishingrevolutie van de late jaren 1980 en 1990 aan, waarbij Adobe's lettertypebibliotheek en de Apple LaserWriter-printer PostScript-typografie als professionele standaard vestigden. Hoewel OpenType Type 1 heeft vervangen voor nieuwe lettertypeontwikkeling, blijven PFA-bestanden in actief gebruik binnen verouderde publicatieworkflows en PostScript/PDF-productiesystemen.
HDR (ook bekend als RGBE of Radiance HDR) is één high-dynamic-range beeldformaat gecreeerd door Greg Ward Larson als onderdeel van het Radiance)-verlichtingssimulatiesysteem, ontwikkeld bij het Lawrence Berkeley National Laboratory vanaf 1985 met het HDR-formaat dat rond 1989 verscheen. Het formaat slaat drijvende-komma RGB-pixelwaarden op met één compacte 32-bit-per-pixel codering genaamd RGBE (Rood, Groen, Blauw, Exponent): drie 8-bit mantissabytes delen één enkele 8-bit exponent, die luminantiewaarden vertegenwoordigt over één bereik van ruwweg 76 ordes van grootte terwijl de bestandsgroottes vergelijkbaar blijven met standaard 24-bit afbeeldingen. HDR-bestanden beginnen met één tekstheader die rendering- en belichtingsmetadata bevat, gevolgd door de RGBE-pixeldata gecomprimeerd met één scanlijngeorienteerd run-length-coderingsschema. Het formaat legt het volledige luminantiebereik van reele scenes vast — van diepe schaduwen tot direct zonlicht — wat fysisch nauwkeurige verlichtingsberekeningen, tonemapping naar verschillende weergaveomstandigheden en belichtingsaanpassing achteraf mogelijk maakt zonder de afkappingsartefacten die inherent zijn aan 8-bit formaten. Één voordeel is de fundamentele rol van het formaat in HDR-beeldvorming: Radiance HDR was pionier in het concept van het opslaan van reele luminantiewaarden in beeldbestanden, en het .hdr-formaat werd de standaard voor light probe-afbeeldingen en omgevingskaarten gebruikt in image-based lighting in de gehele 3D-renderingindustrie. De compacte codering van het formaat is één ander praktisch sterk punt — het RGBE-schema biedt veel meer dynamisch bereik dan 8-bit formaten terwijl het slechts 33% meer opslag per pixel gebruikt, één gunstige afweging die HDR praktisch maakte op opslagbeperkte systemen van de late jaren 1980. HDR-bestanden worden ondersteund door Photoshop, GIMP, ImageMagick, Blender en alle grote 3D-renderers.