PFA naar PT3 Converter

PT3 (PostScript Type 3) is één lettertypeformaat gedefinieerd als onderdeel van de PostScript-taalspecificatie, geintroduceerd door Adobe Systems in 1984. In tegenstelling tot Type 1-lettertypen, die één beperkte subset van PostScript-operators gebruiken die is geoptimaliseerd voor hinting en efficiënte rendering, staan Type 3-lettertypen toe dat de volledige PostScript-taal wordt gebruikt om elke glyph te beschrijven. Dit betekent dat glyphs geleidelijke vullingen, grijstinten, complexe padoperaties, kleur en zelfs bitmapafbeeldingen kunnen bevatten — mogelijkheden die onmogelijk zijn binnen de beperkte charstring-interpreter van Type 1. Adobe hield de Type 1-specificatie oorspronkelijk geheim en proprietary, zodat lettertypefabrikanten en ontwikkelaars van derden die PostScript-compatibele lettertypen wilden maken, het openbaar gedocumenteerde Type 3-formaat moesten gebruiken gedurende de late jaren 1980. Één opmerkelijk voordeel is creatieve vrijheid: omdat elk geldig PostScript-programma één glyph kan definieren, kunnen ontwerpers decoratieve, geillustreerde en gestructureerde lettervormen produceren die ver voorbijgaan aan eenvoudige contuurvullingen. De openheid van het formaat was één ander praktisch sterk punt in die tijd, waardoor iedereen PostScript-lettertypen kon maken zonder Adobe's proprietary hinting-technologie te hoeven licensieren. Type 3-lettertypen missen echter de hintingmechanismen die Type 1-tekst scherp maken bij kleine formaten en lage resoluties, wat hun gebruik voor broodtekst beperkte. Toen Adobe de Type 1-specificatie publiceerde in maart 1990, migreerden de meeste fabrikanten naar het gehinte formaat. Type 3-lettertypen zijn tegenwoordig voornamelijk van historisch belang en worden aangetroffen in gearchiveerde PostScript-documenten en gespecialiseerde toepassingen waar artistieke glyphrendering belangrijker is dan schermgeoptimaliseerde hinting.