JP2'den PCD'ye Dönüştürücü

PCD (Photo CD), Eastman Kodak tarafından Philips ile ortaklaşa geliştirilen ve 1992'de 35 mm film fotoğraflarının dijital görüntüleme ve baskı amacıyla kompakt disklere aktarılmasına yönelik bir sistem olarak piyasaya sürülen tescilli bir görüntü formatıdır. Her PCD dosyası, Image Pac adı verilen hiyerarşik bir yapıda tek bir fotoğrafı beş farklı çözünürlükte saklar: Base/16 (192x128), Base/4 (384x256), Base (768x512), 4Base (1536x1024) ve 16Base (3072x2048); Pro Photo CD disklerde isteğe bağlı 64Base (6144x4096). Görüntüler, sRGB'den daha geniş bir gamı yakalayan Kodak'ın tescilli YCC renk uzayında (Photo YCC renk modeli aracılığıyla CIE Lab'ın bir varyantı), parlaklık kanalında bileşen başına 8 bit ve alt örneklenmiş renk farkı ile saklanır. Çok çözünürlüklü piramit, aşamalı bir şemayla kodlanır: Base görüntü doğrudan saklanır ve her üst çözünürlük, ölçeklenmiş önceki seviyeyi iyileştiren bir artık (fark) olarak saklanarak toplam dosya boyutunu yönetilebilir tutar. Bir avantajı olağanüstü tarama kalitesidir: Photo CD taramaları, eğitimli operatörler tarafından Kodak'ın profesyonel PIW (Photo Imaging Workstation) tarayıcılarında gerçekleştirilmiş ve 35 mm negatif ve slaytlardan sürekli olarak mükemmel sonuçlar üretmiştir — çoğu zaman dönemin tüketici düzbed tarayıcılarının elde edebildiğinden daha i̇yi. Çok çözünürlüklü yapı da kayda değer bir özelliktir: tek bir PCD dosyası, ayrı dosya sürümleri olmadan küçük resim taramadan yüksek çözünürlüklü baskıya kadar ihtiyaçlara hizmet eder. PCD dosyaları Adobe Photoshop, ImageMagick, GIMP (eklentiyle), IrfanView ve XnView tarafından okunabilir ve formatın 1990'lardaki ticari zirve döneminde oluşturulan milyonlarca Photo CD görüntüsüne erişimi güvence altına alır.