HEVC - MPEG Dönüştürücü

HEVC (High Efficiency Video Coding) — H.265 ve MPEG-H Part 2 olarak da adlandırılan bu format, ITU-T Video Kodlama Uzmanlar Grubu ve ISO/IEC Hareketli Görüntü Uzmanlar Grubu tarafından ortaklaşa geliştirilen bir video sıkıştırma standardıdır. Ocak 2013'te onaylanan HEVC, sıkıştırma verimliliğini i̇ki katına çıkarmayı — yaklaşık yarı bit hızında eşdeğer görsel kalite elde etmeyi — birincil hedef olarak belirleyerek H.264/AVC'nın halefi olarak tasarlanmıştır. Standart bunu; 64x64 piksele kadar büyük kodlama ağaç birimleri, 35 yönlü kare içi modla daha gelişmiş hareket tahmini, gelişmiş örnek uyarlamalı ofset filtreleme ve döşemeler ile dalgacık paralel işleme dahil paralel işleme araçları aracılığıyla gerçekleştirir. HEVC, 320x240'tan 8192x4320 (8K UHD) çözünürlüğe kadar destek sunarak gelişen görüntüleme teknolojileri için geleceğe hazır bir yapı oluşturur. Codec, bant genişliği kısıtlı kanallarda 4K ve HDR içeriğin verimli dağıtımını sağladığı yayıncılık alanında ve video konferans ile gözetleme uygulamalarında yaygın biçimde benimsenmiştir. Apple, iOS 11'den i̇tibaren HEVC'yı iOS cihazları için varsayılan kayıt formatı olarak benimseyerek tüketici erişimini önemli ölçüde genişletmiştir. H.264'e teknik üstünlüğüne rağmen, karmaşık ve parçalanmış patent lisanslama yapısı AV1 gibi telifsiz alternatiflere ilgiyi artırmış olsa da HEVC, yayın altyapısı ve tüketici elektroniğinde derin biçimde yerleşik konumunu korumaktadır.

MPEG (MPEG-1), Hareketli Görüntü Uzmanlar Grubu tarafından ISO/IEC 11172 olarak Ağustos 1993'te yayımlanan temel bir video ve ses sıkıştırma standardıdır. Hareketli görüntülerin ve ilişkili sesin kayıplı sıkıştırılması için i̇lk uluslararası standart olup sonraki neredeyse tüm video codec'lerini etkileyen prensip ve teknikleri ortaya koymuştur. MPEG-1 video sıkıştırması; hareket telafili tahmin, ayrık kosinüs dönüşümü kodlama ve değişken uzunluklu entropi kodlamanın birleşimiyle I-kareler (kare içi kodlanmış), P-kareler (tahminli) ve B-kareler (çift yönlü tahminli) olmak üzere üç kare türü etrafında organize edilir. Standart, SIF çözünürlükte (NTSC için 352x240) VHS kaset kalitesine eşdeğer görüntü üreterek ses ve video için birleşik yaklaşık 1,5 Mbps bit hızını hedefler. Bu sıkıştırma düzeyi, 1x hızlı CD-ROM sürücülerinin veri aktarım hızına uyacak şekilde özellikle seçilmiş ve 1990'ların başında dijital videoyu tüketicilere ulaştıran Video CD formatını mümkün kılmıştır. Ses bileşeni — özellikle Katman III (MP3) — tarihin en etkili ses formatı haline gelmiştir. I/P/B kare yapısı, hareket tahmini yaklaşımı ve blok tabanlı dönüşüm kodlama, MPEG-2'den H.264'e ve ötesine kadar her büyük video codec'inin izlediği mimari şablonu oluşturmuştur. Sıkıştırma verimliliği açısından çoktan aşılmış olmasına rağmen MPEG-1, neredeyse tüm medya yazılımları tarafından desteklenmeye devam etmektedir.