Konwerter TTF na JP2

TTF (TrueType Font) to skalowalny format czcionek obrysowych opracowany przez Apple Computer pod koniec lat 80. i po raz pierwszy dostarczony z Mac System 7 w dniu 13 maja 1991 roku. Microsoft nabyl licencje na te technologie wkrotce potem i właczyl obsluge TrueType do Windows 3.1 w 1992 roku, ustanawiajac go jako dominujaca technologie czcionek desktopowych na ponad dekade. TrueType opisuje ksztalty glifow za pomoca kwadratowych splajnow Beziera — matematycznie prostszych niz kubiczne krzywe Beziera w czcionkach PostScript — przechowywanych obok poteznego zestawu instrukcji (jezyka "wskazywania"), ktory kontroluje dokladnie, jak kontury sa rasteryzowane przy kazdym rozmiarze pikselowym. To oparte na instrukcjach wskazywanie daje projektantom czcionek kontrole na poziomie pikseli nad renderowaniem w malych rozmiarach na ekranach o niskiej rozdzielczosci, tworzac wyjatkowo ostry tekst. Format przechowuje wszystkie dane czcionki — kontury, metryki, kerning, nazewnictwo i wskazywanie — w jednym pliku zorganizowanym jako katalog oznaczonych tabel danych. Zaleta jest uniwersalna obsluga platform: pliki TTF renderuja sie natywnie na Windows, macOS, Linux, iOS, Android i praktycznie kazdym systemie operacyjnym i przegladarce internetowej bez konwersji lub wtyczek. System wskazywania kodem bajtowym to kolejna wyrożniajaca moc, umozliwiajaca jakosc renderowania ekranowego, ktora pozostawala lepsza od konkurencyjnych technologii az do momentu, gdy wyswietlacze o wysokiej gestosci pikseli zmniejszyly znaczenie optymalizacji na poziomie pikseli. Architektura oparta na tabelach TrueType okazala sie rowniez niezwykle rozszerzalna, sluzac jako fundament strukturalny specyfikacji OpenType, ktora dodala zaawansowane cechy typograficzne i obsluge konturow PostScript na szczycie kontenera TrueType.