Konwerter plików SK1 do PCD
Konwertuj swoje pliki w formacie sk1 do formatu pcd przez Internet i bezpłatnie
sk1
pcd
Jak przekonwertować plik w formacie SK1 do formatu PCD
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pcd lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcd; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
SK1 to natywny format plikow projektu sK1), otwartoźrodlowego edytora grafiki wektorowej i silnika konwersji rozpoczetego przez Igora Nowikowa w 2003 roku jako nastepca programu Skencil Bernharda Herzoga. Format wyewoluowal z oryginalnego formatu SK, rozszerzajac jego mozliwosci przy zachowaniu tekstowej, czytelnej dla Pythona skladni opisu dokumentow wektorowych. Pliki SK1 koduja kompletne struktury dokumentow wlaczajac wiele stron, warstwy, linie pomocnicze i pelna hierarchie obiektow graficznych — sciezki Beziera, prostokaty, okregi, wielokaty, bloki tekstowe i osadzone obrazy rastrowe — z atrybutami dla wypelnien (jednolite, gradientowe, wzorkowe, kreskowane), obrysow i transformacji. Projekt sK1 wyroznil sie skupieniem na prepressie i profesjonalnych funkcjach produkcji poligraficznej, dodajac zarzadzanie kolorami CMYK, profile kolorow ICC, obsluge kolorow dodatkowych i wyjscie PDF/PostScript — mozliwosci rzadkie wsrod edytorow wektorowych open source. Zaleta jest profesjonalna obsluga kolorow — przeplywy pracy CMYK i zarzadzanie kolorami sK1 czynia go jednym z niewielu narzedzi open source odpowiednich do wektorowej produkcji gotowej do druku. Towarzyszace narzedzie projektu, UniConvertor, wykorzystuje format SK1 jako posrednia reprezentacje do konwersji miedzy licznymi formatami wektorowymi (CDR, CMX, WMF, EMF, SVG i inne), nadajac SK1 znaczenie wykraczajace poza sam edytor jako uniwersalny format wymiany. Tekstowa struktura pliku zachowuje zalety czytelnosci i skryptowalnosci odziedziczone z oryginalnego formatu SK programu Skencil.
PCD (Photo CD) to własnościowy format obrazów opracowany przez Eastman Kodak we współpracy z Philips, wprowadzony w 1992 roku jako system przenoszenia fotografii z filmów 35mm na dyski kompaktowe do cyfrowego przeglądania i drukowania. Każdy plik PCD przechowuje pojedynczą fotografię w pięciu różnych rozdzielczościach w hierarchicznej strukturze zwanej Image Pac: Base/16 (192x128), Base/4 (384x256), Base (768x512), 4Base (1536x1024) i 16Base (3072x2048), z opcjonalnym 64Base (6144x4096) na dyskach Pro Photo CD. Obrazy są przechowywane we własnościowej przestrzeni kolorów Kodaka YCC (wariant CIE Lab poprzez model Photo YCC Color), która rejestruje szerszy gamut niż sRGB, przy 8 bitach na komponent w kanale luminancji i podpróbkowanej chrominancji. Wielorozdzielczościowa piramida jest kodowana za pomocą progresywnego schematu: obraz Base jest przechowywany bezpośrednio, a każda wyższa rozdzielczość jest zapisywana jako reszta (różnica) udoskonalająca przeskalowaną wersję poprzedniego poziomu, utrzymując całkowity rozmiar pliku na rozsądnym poziomie. Jedną z zalet jest wyjątkowa jakość skanowania: skany Photo CD były wykonywane na profesjonalnych skanerach Kodaka PIW (Photo Imaging Workstation) przez przeszkolonych operatorów, dając konsekwentnie doskonałe wyniki z negatywów i slajdów 35mm — często lepsze niż te osiągane przez współczesne konsumenckie skanery płaskie. Struktura wielorozdzielczościowa to kolejna godna uwagi cecha: pojedynczy plik PCD zaspokaja potrzeby od przeglądania miniaturek po druk wysokiej rozdzielczości bez potrzeby osobnych wersji pliku. Pliki PCD mogą być odczytywane przez Adobe Photoshop, ImageMagick, GIMP (przez wtyczkę), IrfanView i XnView, zapewniając dalszy dostęp do milionów obrazów Photo CD stworzonych w okresie komercyjnego szczytu tego formatu w latach 90.