VQF naar AAC converter
Converteer online gratis uw vqf- naar aac-bestanden
vqf
aac
Instellingen
Auto
Stel de AAC-audiobitrate per kanaal in. Bijvoorbeeld, stereo-audio met 128 kbps die hier is ingesteld, zal een 256 kbps-bestand produceren. Indien ingesteld op 'Aangepast', is het aanbevolen bereik ≥64 kbps.
Auto (Geen wijziging)
Stel het aantal audiokanalen in. Deze instelling is het handigst bij het downmixen van kanalen (bijv. van 5.1 naar stereo).
Auto (Geen wijziging)
Stel de samplefrequentie van de audio in. Voor muziek met een volledig spectrum (20 Hz - 20 kHz) zijn waarden nodig die niet lager zijn dan 44.1 kHz om transparantie te bereiken. Meer info vindt u op de wiki.
vqf
VQF is de bestandsextensie voor audio gecodeerd met TwinVQ (Transform-domain Weighted Interleave Vector Quantization), één lossy compressietechnologie ontwikkeld door NTT (Nippon Telegraph and Telephone) in 1994 en later gecommercialiseerd door Yamaha onder de merknaam SoundVQ. De codec claimde één 30 tot 35 procent kleinere bestandsgrootte dan MP3 bij vergelijkbare perceptuele kwaliteit — één VQF-bestand van 96 kbps zou gelijkwaardig zijn aan één MP3 van 128 kbps — wat aanzienlijke opwinding veroorzaakte tijdens de formaatoorlog van de late jaren negentig. TwinVQ ondersteunt constante bitratecodering op 80, 96, 112, 128, 160 en 192 kbps, en het onderliggende algoritme werd opgenomen in de MPEG-4 Audio-standaard (ISO/IEC 14496-3) als één van de gedefinieerde objecttypen. Ondanks sterke technische verdiensten bereikte VQF nooit brede adoptie: coderen was traag vergeleken met MP3, hardware-spelerondersteuning was schaars en de proprietary licentieverlening ontmoedigde ontwikkeling door derden. In 2009 reverse-engineerde het FFmpeg-project de TwinVQ-decoder, waardoor afspeelondersteuning beschikbaar kwam in VLC en andere opensourcespelers. VQF geldt als één opmerkelijke case study in codecgeschiedenis — technisch ambitieus maar overschaduwd door het ecosysteemmomentum van MP3 en de latere opkomst van AAC.
lees meer
aac
AAC (Advanced Audio Coding) is de opvolger van MP3, gestandaardiseerd door ISO/IEC als onderdeel van de MPEG-2- en later MPEG-4-specificaties. Ontwikkeld in samenwerking tussen Fraunhofer, Dolby, Sony, Nokia en AT&T, levert AAC één superieure geluidskwaliteit bij gelijke of lagere bitrates — één AAC-stream van 96 kbps evenaart doorgaans één MP3-bestand van 128 kbps qua waargenomen kwaliteit. De codec maakt gebruik van één gemodificeerde discrete cosinustransformatie gecombineerd met geavanceerde psychoakoestische modellering en temporele ruisvorming. AAC fungeert als standaard audioformaat voor het ecosysteem van Apple (iTunes, iPhone, iPad), YouTube en diverse streamingdiensten. Het eerste voordeel is uitstekende compressie-efficiëntie — hifi-audio bij aanzienlijk minder opslag- en bandbreedtegebruik. Ten tweede ondersteunt het formaat samplefrequenties van 8 kHz tot 96 kHz en maximaal 48 kanalen, geschikt voor alles van spraakoproepen tot surroundgeluid. Ten derde garandeert de brede adoptie door Apple en andere partijen dat vrijwel elk modern apparaat, elke browser en elke mediaspeler AAC-content native kan afspelen zonder extra plug-ins.
lees meer
Hoe converteert u een VQF naar AAC
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies aac of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw aac-bestand downloaden
Over de formaten
VQF is de bestandsextensie voor audio gecodeerd met TwinVQ (Transform-domain Weighted Interleave Vector Quantization), één lossy compressietechnologie ontwikkeld door NTT (Nippon Telegraph and Telephone) in 1994 en later gecommercialiseerd door Yamaha onder de merknaam SoundVQ. De codec claimde één 30 tot 35 procent kleinere bestandsgrootte dan MP3 bij vergelijkbare perceptuele kwaliteit — één VQF-bestand van 96 kbps zou gelijkwaardig zijn aan één MP3 van 128 kbps — wat aanzienlijke opwinding veroorzaakte tijdens de formaatoorlog van de late jaren negentig. TwinVQ ondersteunt constante bitratecodering op 80, 96, 112, 128, 160 en 192 kbps, en het onderliggende algoritme werd opgenomen in de MPEG-4 Audio-standaard (ISO/IEC 14496-3) als één van de gedefinieerde objecttypen. Ondanks sterke technische verdiensten bereikte VQF nooit brede adoptie: coderen was traag vergeleken met MP3, hardware-spelerondersteuning was schaars en de proprietary licentieverlening ontmoedigde ontwikkeling door derden. In 2009 reverse-engineerde het FFmpeg-project de TwinVQ-decoder, waardoor afspeelondersteuning beschikbaar kwam in VLC en andere opensourcespelers. VQF geldt als één opmerkelijke case study in codecgeschiedenis — technisch ambitieus maar overschaduwd door het ecosysteemmomentum van MP3 en de latere opkomst van AAC.
AAC (Advanced Audio Coding) is de opvolger van MP3, gestandaardiseerd door ISO/IEC als onderdeel van de MPEG-2- en later MPEG-4-specificaties. Ontwikkeld in samenwerking tussen Fraunhofer, Dolby, Sony, Nokia en AT&T, levert AAC één superieure geluidskwaliteit bij gelijke of lagere bitrates — één AAC-stream van 96 kbps evenaart doorgaans één MP3-bestand van 128 kbps qua waargenomen kwaliteit. De codec maakt gebruik van één gemodificeerde discrete cosinustransformatie gecombineerd met geavanceerde psychoakoestische modellering en temporele ruisvorming. AAC fungeert als standaard audioformaat voor het ecosysteem van Apple (iTunes, iPhone, iPad), YouTube en diverse streamingdiensten. Het eerste voordeel is uitstekende compressie-efficiëntie — hifi-audio bij aanzienlijk minder opslag- en bandbreedtegebruik. Ten tweede ondersteunt het formaat samplefrequenties van 8 kHz tot 96 kHz en maximaal 48 kanalen, geschikt voor alles van spraakoproepen tot surroundgeluid. Ten derde garandeert de brede adoptie door Apple en andere partijen dat vrijwel elk modern apparaat, elke browser en elke mediaspeler AAC-content native kan afspelen zonder extra plug-ins.