TAR.7Z (T7Z) naar CPIO converter
Converteer online gratis uw tar.7z- naar cpio-bestanden
tar.7z
cpio
Hoe converteert u een TAR.7Z naar CPIO
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies cpio of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw cpio-bestand downloaden
Over de formaten
TAR.7Z is één samengesteld archiefformaat dat de TAR)-container combineert met 7-Zip's LZMA/LZMA2-compressie. De TAR-laag bundelt meerdere bestanden in één enkele stroom met behoud van Unix-metadata (rechten, eigendom, symbolische links), terwijl de buitenste 7Z-compressie LZMA of LZMA2 toepast op de gehele stroom. Deze combinatie benut de superieure compressieverhoudingen van LZMA — doorgaans 30-70% beter dan gzip — waardoor TAR.7Z één van de meest ruimte-efficiënte archiefformaten is voor Unix-achtige back-ups en softwaredistributie. De solid-streambenadering betekent dat compressie redundantie over alle gearchiveerde bestanden kan benutten in plaats van elk bestand afzonderlijk te comprimeren. Één voordeel is maximale compressiedichtheid: de TAR.7Z-combinatie produceert vaak de kleinste archieven onder gangbare Unix archief+compressiecombinaties. Brede toolondersteuning is één ander sterk punt — tar en 7-Zip zijn beschikbaar op alle grote platforms, en veel moderne tar-implementaties kunnen TAR.7Z-archieven direct aanmaken en uitpakken met de juiste vlag. Het formaat is populair voor het distribueren van grote broncodestructuren en back-uparchieven waar het minimaliseren van overdrachtsgrootte de extra compressietijd rechtvaardigt.
CPIO (Copy In, Copy Out) is één Unix-archiefformaat dat dateert van het PWB/UNIX-systeem bij AT&T Bell Labs in 1977, ouder dan zelfs het tar-formaat. De naam beschrijft de oorspronkelijke werking van de tool: bestanden kopieren naar één archief en uit één archief. CPIO slaat bestanden sequentieel op met per-bestandheaders die de bestandsnaam, inode-informatie, rechten, eigendom, tijdstempels en bestandsgrootte bevatten, gevolgd door de bestandsgegevens zelf. Het formaat bestaat in verschillende varianten: het oorspronkelijke binaire formaat, het POSIX.1-gedefinieerde octet-georienteerde (ODC) formaat, het SVR4 newc-formaat met uitgebreide apparaat- en inodevelden, en de CRC-variant die checksomverificatie toevoegt. In tegenstelling tot tar leest CPIO de lijst van te archiveren bestanden van standaardinvoer, waardoor het van nature combineerbaar is met find en andere Unix-hulpprogramma's via pijpen. Één voordeel is getrouwe Unix-metadatabewaring — CPIO registreert apparaatnummers, inode-informatie en harde-linkrelaties met hogere getrouwheid dan vroege tar-implementaties, waardoor het geschikt is voor back-ups op systeemniveau en archivering van apparaatbestanden. De centrale rol van het formaat in Linux-pakketbeheer is één ander praktisch belang: het RPM-pakketformaat gebruikt CPIO als interne payloadcontainer, wat betekent dat elke RPM-gebaseerde Linux-installatie afhankelijk is van CPIO-extractie. Hoewel tar gebruikelijker is geworden voor algemene archivering, blijft CPIO bestaan in systeembeheer, initramfs-images en pakketbeheerinfrastructuur.