MJPEG to MPEG Dönüştürücü

MJPEG (Motion JPEG), her karenin bağımsız olarak ayrı bir JPEG görüntüsü olarak sıkıştırıldığı bir video sıkıştırma formatıdır. Ardışık kareler arasındaki zamansal fazlalığı kullanan karelararası codec'lerden farklı olarak MJPEG, her kareyi bağımsız bir fotoğraf olarak ele alarak durağan görüntü JPEG kodlamasından bilinen ayrık kosinüs dönüşümü sıkıştırmasını uygular. Bu yaklaşım, JPEG standardının oluşturulduğu 1992 yılına dayanır ve dijital videoyu sıkıştırmak için en erken pratik yöntemlerden biri olarak geniş çapta benimsenmiştir. MJPEG'ın yalnızca kare içi çalışma yapısı çeşitli pratik avantajlar sunar: herhangi bir kareye komşu karelerin kodu çözülmeden bağımsız olarak erişilebilir ve düzenlenebilir; bu da formatı video düzenleme ve kare düzeyinde hassas rastgele erişim gerektiren uygulamalar için son derece uygun kılar. MJPEG, bireysel kare bütünlüğü ve düşük işlem gecikmesinin modern karelararası codec'lere kıyasla daha yüksek bant genişliği gereksinimlerinden daha önemli olduğu IP kameralar, güvenlik gözetleme sistemleri, tıbbi görüntüleme ve endüstriyel makine görüsünde yaygın olarak kullanılır. Format, i̇yi görsel kaliteyi koruyarak 10:1 ila 20:1 tipik sıkıştırma oranları elde eder; ancak eşdeğer kalite için zamansal sıkıştırma yöntemlerine kıyasla önemli ölçüde daha yüksek bit hızlarında çalışır. MJPEG akışları HTTP üzerinden iletilebilir ve codec'ın basitliği, kaynak kısıtlı gömülü donanımlarda bile güvenilir kod çözme sağlar.

MPEG (MPEG-1), Hareketli Görüntü Uzmanlar Grubu tarafından ISO/IEC 11172 olarak Ağustos 1993'te yayımlanan temel bir video ve ses sıkıştırma standardıdır. Hareketli görüntülerin ve ilişkili sesin kayıplı sıkıştırılması için i̇lk uluslararası standart olup sonraki neredeyse tüm video codec'lerini etkileyen prensip ve teknikleri ortaya koymuştur. MPEG-1 video sıkıştırması; hareket telafili tahmin, ayrık kosinüs dönüşümü kodlama ve değişken uzunluklu entropi kodlamanın birleşimiyle I-kareler (kare içi kodlanmış), P-kareler (tahminli) ve B-kareler (çift yönlü tahminli) olmak üzere üç kare türü etrafında organize edilir. Standart, SIF çözünürlükte (NTSC için 352x240) VHS kaset kalitesine eşdeğer görüntü üreterek ses ve video için birleşik yaklaşık 1,5 Mbps bit hızını hedefler. Bu sıkıştırma düzeyi, 1x hızlı CD-ROM sürücülerinin veri aktarım hızına uyacak şekilde özellikle seçilmiş ve 1990'ların başında dijital videoyu tüketicilere ulaştıran Video CD formatını mümkün kılmıştır. Ses bileşeni — özellikle Katman III (MP3) — tarihin en etkili ses formatı haline gelmiştir. I/P/B kare yapısı, hareket tahmini yaklaşımı ve blok tabanlı dönüşüm kodlama, MPEG-2'den H.264'e ve ötesine kadar her büyük video codec'inin izlediği mimari şablonu oluşturmuştur. Sıkıştırma verimliliği açısından çoktan aşılmış olmasına rağmen MPEG-1, neredeyse tüm medya yazılımları tarafından desteklenmeye devam etmektedir.