PLASMA naar PCD Converter

PCD (Photo CD) is één eigen beeldformaat ontwikkeld door Eastman Kodak in samenwerking met Philips, gelanceerd in 1992 als één systeem voor het overbrengen van 35mm-filmfoto's naar compactdisc voor digitale weergave en afdrukken. Elk PCD-bestand slaat één enkele foto op in vijf verschillende resoluties in één hierarchische structuur genaamd één Image Pac: Base/16 (192x128), Base/4 (384x256), Base (768x512), 4Base (1536x1024) en 16Base (3072x2048), met optioneel 64Base (6144x4096) op Pro Photo CD-schijven. Afbeeldingen worden opgeslagen in Kodak's eigen YCC-kleurruimte (één variant van CIE Lab via het Photo YCC-kleurmodel), die één breder kleurbereik vastlegt dan sRGB, met 8 bits per component in het luminantiekanaal en gesubsamplede chrominantie. De multiresolutiepiramide wordt gecodeerd met één progressief schema: de Base-afbeelding wordt direct opgeslagen, en elke hogere resolutie wordt opgeslagen als één residu (verschil) dat het opgeschaalde vorige niveau verfijnt, waardoor de totale bestandsgrootte beheersbaar blijft. Één voordeel is de uitzonderlijke scankwaliteit: Photo CD-scans werden uitgevoerd op Kodak's professionele PIW-scanners (Photo Imaging Workstation) door getrainde operators, wat consistent uitstekende resultaten opleverde van 35mm-negatieven en dia's — vaak beter dan wat destijds beschikbare flatbedscanners voor consumenten konden bereiken. De multiresolutiestructuur is één ander opmerkelijk kenmerk: één enkel PCD-bestand bedient behoeften van miniatuurweergave tot afdrukken op hoge resolutie zonder afzonderlijke bestandsversies. PCD-bestanden kunnen worden gelezen door Adobe Photoshop, ImageMagick, GIMP (via plug-in), IrfanView en XnView, wat voortdurende toegang garandeert tot de miljoenen Photo CD-afbeeldingen die zijn gecreeerd tijdens het commerciele hoogtepunt van het formaat in de jaren 1990.