Konwerter plików X3F (RAW) do PCX
Konwertuj swoje pliki w formacie x3f do formatu pcx przez Internet i bezpłatnie
x3f
pcx
Jak przekonwertować plik w formacie X3F do formatu PCX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pcx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcx; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
X3F to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez aparaty Sigma wyposażone w sensory obrazu Foveon X3 z bezpośrednią rejestracją, wprowadzony w 2002 roku wraz z Sigma SD9 — pierwszą lustrzanką cyfrową z matrycą rejestrującą pełną informację kolorystyczną w każdej lokalizacji piksela. W odróżnieniu od konwencjonalnych aparatów stosujących tablicę filtrów kolorów Bayera (gdzie każdy piksel rejestruje tylko jeden kolor, a dwa pozostałe są interpolowane), sensor Foveon X3 układa trzy warstwy fotodiod w każdym punkcie piksela, wykorzystując zależną od długości fali absorpcję krzemu do jednoczesnej rejestracji światła niebieskiego, zielonego i czerwonego. Pliki X3F przechowują zatem zasadniczo odmienny rodzaj surowych danych: trzy kompletne płaszczyzny kolorów zarejestrowane w tej samej lokalizacji przestrzennej, bez potrzeby demozaikowania. Jedną z zalet jest brak artefaktów demozaikowania: ponieważ każdy piksel rejestruje wszystkie trzy kolory natywnie, obrazy X3F wykazują ostrość i dokładność kolorystyczną per piksel, której sensory Bayera osiągają dopiero po interpolacji — nie ma moire, fałszywych kolorów ani utraty rozdzielczości przestrzennej z kroku rekonstrukcji koloru. Daje to jakość renderowania, którą wielu fotografów opisuje jako wyjątkowo trójwymiarową i filmową, szczególnie przy niskich czułościach ISO. Pliki X3F można przetwarzać za pomocą oprogramowania Photo Pro firmy Sigma, a także dcraw, Iridient Developer i innych konwerterów RAW.
PCX (PiCture eXchange) to rastrowy format obrazów stworzony przez ZSoft Corporation w 1985 roku jako natywny format ich aplikacji PC Paintbrush, jednego z pierwszych programów graficznych dla komputerów kompatybilnych z IBM PC. Format wykorzystuje prosty schemat kompresji kodowania długości serii (RLE), który działa poprzez zastępowanie kolejnych identycznych wartości pikseli parą licznik-wartość, osiągając umiarkowaną kompresję na obrazach z dużymi obszarami jednolitego koloru. Plik PCX składa się ze 128-bajtowego nagłówka (określającego wymiary, głębię kolorów, informacje o palecie, DPI i metodę kodowania), skompresowanych danych pikseli RLE ułożonych w kolejności linii skanowania oraz opcjonalnej 256-kolorowej palety dołączonej po danych obrazu. Format ewoluował przez kilka wersji obsługując coraz większe głębie kolorów: 1-bitowy monochromatyczny, 4-bitowy (16 kolorów), 8-bitowy (256 kolorów) i 24-bitowy true color z użyciem wielu płaszczyzn kolorów. PCX stał się jednym z najpopularniejszych formatów obrazów w erze DOS, szeroko obsługiwany przez programy graficzne, edytory tekstu, systemy DTP i wczesne gry w późnych latach 80. i wczesnych 90. Jedną z zalet była szeroka kompatybilność z oprogramowaniem ery DOS — PCX służył jako praktyczny format wymiany, gdy konkurencyjne programy używały własnościowych formatów rastrowych. Prostota dekodowania RLE to kolejna zaleta, wymagająca minimalnych zasobów CPU i pamięci. Choć PNG, JPEG i inne nowoczesne formaty zastąpiły PCX we współczesnym użyciu, format nadal spotykany jest w starszych archiwach i kontekstach retro.