Konwerter plików NRW (RAW) do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie nrw do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
nrw
dds
Jak przekonwertować plik w formacie NRW do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
NRW to wariant formatu obrazów RAW firmy Nikon stosowany specyficznie w zaawansowanych aparatach kompaktowych COOLPIX, wprowadzony w 2008 roku z modelami takimi jak COOLPIX P6000. Funkcjonalnie podobny do NEF (Nikon Electronic Format) w zakresie zachowania nieprzetworzonych danych z matrycy, NRW wykorzystuje uproszczoną strukturę kontenera dostosowaną do ograniczeń przetwarzania platformy kompaktowej i mniejszych rozmiarów matrycy. Pliki NRW przechowują 12-bitowe surowe dane z wzorcem Bayera z mniejszego sensora CMOS lub CCD, wraz z osadzonymi miniaturkami JPEG, podstawowymi metadanymi EXIF i podzbiorem informacji MakerNote Nikona. Format został zaprojektowany dla aparatów COOLPIX, które wypełniały lukę między konsumenckimi kompaktami a systemami z wymienną optyką — aparatów takich jak seria P7000/P7100/P7700/P7800 i P330/P340, które przyciągały entuzjastów pragnących elastyczności RAW w kieszonkowej obudowie. W odróżnieniu od pełnego formatu NEF, pliki NRW zwykle stosują ustalony schemat kompresji i pomijają część bardziej rozbudowanych metadanych spotykanych w NEF z lustrzanek i bezlusterkowców Nikona. Jedną z zalet jest to, że NRW zapewnia prawdziwą elastyczność rejestracji RAW w kompaktowych obudowach, w których większość konkurentów oferowała wyłącznie JPEG — fotografowie mogą stosować niestandardowy balans bieli, regulować ekspozycję i kontrolować redukcję szumów podczas postprodukcji. Kompatybilność z oprogramowaniem to kolejna zaleta: pliki NRW są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Adobe Camera Raw, Nikon ViewNX/NX Studio, dcraw i inne główne procesory RAW.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.