Konwerter plików FIG do HDR

Konwertuj swoje pliki w formacie fig do formatu hdr przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie FIG do formatu HDR

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format hdr lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu hdr; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

FIG to natywny format plikow programu Xfig, darmowego edytora grafiki wektorowej dla systemu okien X, pierwotnie napisanego przez Supoja Sutanthavibula na Uniwersytecie Teksaskim w Austin w 1985 roku. Format uzywa struktury tekstu jawnego, gdzie kazdy obiekt graficzny jest opisany w jednej lub wiecej liniach z parametrami numerycznymi okreslajacymi typ obiektu, wspolrzedne, wlasciwosci linii, atrybuty wypelnienia i kolejnosc glebokosci. FIG obsluguje obiekty zlozone (grupy), polilinie, wielokaty, splajny, luki, elipsy, lancuchy tekstowe i importowane bitmapy, kazdy z konfigurowalnymi kolorami, stylami linii, grotami strzalek i wypelnieniami obszarow. Pliki zaczynaja sie linia naglowkowa deklarujaca wersje formatu (aktualnie 3.2), po ktorej nastepuje specyfikacja rozdzielczosci i definicje obiektow. Zaleta jest wyjatkowa prostota — calkowicie tekstowy format jest trywialnie parsowany, generowany i manipulowany przez skrypty, co czyni FIG popularnym jako format posredni w zautomatyzowanych potokach generowania diagramow. Bogaty ekosystem narzedzi konwersji to kolejny atut: fig2dev eksportuje pliki FIG do dziesiatek formatow wyjsciowych, w tym EPS, PDF, SVG, srodowisk obrazow LaTeX, PSTricks i TikZ. To uczyniło Xfig i FIG szczegolnie popularnymi w srodowiskach akademickich i naukowych, gdzie autorzy generuja ilustracje o jakosci publikacyjnej, ktore bezproblemowo integruja sie z dokumentami LaTeX. Chociaz narzedzia graficzne ewoluowaly od lat 80., FIG pozostaje w uzyciu wsrod badaczy, ktorzy cenia jego skryptowalnosc, integracje z LaTeX-em i dobrze udokumentowana stabilnosc formatu.
Pierwsze wydanie: 1985
HDR (znany również jako RGBE lub Radiance HDR) to format obrazów o wysokim zakresie dynamicznym, stworzony przez Grega Warda Larsona jako element systemu symulacji oświetlenia Radiance), opracowywanego w Lawrence Berkeley National Laboratory od 1985 roku, przy czym format HDR pojawił się około 1989 roku. Format przechowuje zmiennoprzecinkowe wartości pikseli RGB za pomocą kompaktowego 32-bitowego kodowania RGBE (Red, Green, Blue, Exponent): trzy 8-bitowe bajty mantysy dzielą jeden 8-bitowy wykładnik, reprezentując wartości luminancji w zakresie obejmującym około 76 rzędów wielkości, przy zachowaniu rozmiarów plików porównywalnych ze standardowymi 24-bitowymi obrazami. Pliki HDR rozpoczynają się nagłówkiem tekstowym zawierającym metadane renderowania i ekspozycji, po którym następują dane pikseli RGBE skompresowane schematem kodowania długości serii zorientowanym na linie skanowania. Format rejestruje pełen zakres luminancji scen ze świata rzeczywistego — od głębokich cieni po bezpośrednie światło słoneczne — umożliwiając fizycznie poprawne obliczenia oświetlenia, mapowanie tonalne dla różnych warunków wyświetlania oraz korektę ekspozycji po rejestracji bez artefaktów przycinania właściwych formatom 8-bitowym. Jedną z zalet jest pionierska rola formatu w obrazowaniu HDR: Radiance HDR jako pierwszy zaproponował przechowywanie rzeczywistych wartości luminancji w plikach obrazów, a format .hdr stał się standardem dla obrazów sondy świetlnej i map środowiskowych stosowanych w oświetleniu opartym na obrazach w całej branży renderingu 3D. Kompaktowe kodowanie formatu to kolejna praktyczna zaleta — schemat RGBE zapewnia znacznie większy zakres dynamiczny niż formaty 8-bitowe, zajmując jedynie 33% więcej pamięci na piksel. Pliki HDR są obsługiwane przez Photoshop, GIMP, ImageMagick, Blender i wszystkie główne renderery 3D.
Pierwsze wydanie: 1989