Konwerter plików FIG do G3

Konwertuj swoje pliki w formacie fig do formatu g3 przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie FIG do formatu G3

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format g3 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu g3; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

FIG to natywny format plikow programu Xfig, darmowego edytora grafiki wektorowej dla systemu okien X, pierwotnie napisanego przez Supoja Sutanthavibula na Uniwersytecie Teksaskim w Austin w 1985 roku. Format uzywa struktury tekstu jawnego, gdzie kazdy obiekt graficzny jest opisany w jednej lub wiecej liniach z parametrami numerycznymi okreslajacymi typ obiektu, wspolrzedne, wlasciwosci linii, atrybuty wypelnienia i kolejnosc glebokosci. FIG obsluguje obiekty zlozone (grupy), polilinie, wielokaty, splajny, luki, elipsy, lancuchy tekstowe i importowane bitmapy, kazdy z konfigurowalnymi kolorami, stylami linii, grotami strzalek i wypelnieniami obszarow. Pliki zaczynaja sie linia naglowkowa deklarujaca wersje formatu (aktualnie 3.2), po ktorej nastepuje specyfikacja rozdzielczosci i definicje obiektow. Zaleta jest wyjatkowa prostota — calkowicie tekstowy format jest trywialnie parsowany, generowany i manipulowany przez skrypty, co czyni FIG popularnym jako format posredni w zautomatyzowanych potokach generowania diagramow. Bogaty ekosystem narzedzi konwersji to kolejny atut: fig2dev eksportuje pliki FIG do dziesiatek formatow wyjsciowych, w tym EPS, PDF, SVG, srodowisk obrazow LaTeX, PSTricks i TikZ. To uczyniło Xfig i FIG szczegolnie popularnymi w srodowiskach akademickich i naukowych, gdzie autorzy generuja ilustracje o jakosci publikacyjnej, ktore bezproblemowo integruja sie z dokumentami LaTeX. Chociaz narzedzia graficzne ewoluowaly od lat 80., FIG pozostaje w uzyciu wsrod badaczy, ktorzy cenia jego skryptowalnosc, integracje z LaTeX-em i dobrze udokumentowana stabilnosc formatu.
Pierwsze wydanie: 1985
G3 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 3 (Rekomendacja T.4), ratyfikowanym przez CCITT w 1980 roku jako uniwersalna metoda kompresji do transmisji faksów przez sieci telefoniczne. Pliki G3 zawierają 1-bitowe (czarno-białe) dane obrazowe zakodowane za pomocą jednowymiarowego kodowania Modified Huffman (MH), gdzie każda linia skanowania jest niezależnie kompresowana poprzez zastępowanie serii kolejnych białych lub czarnych pikseli kodami o zmiennej długości z predefiniowanej tablicy Huffmana, zoptymalizowanej dla typowej zawartości dokumentów. Standard definiuje również opcjonalny tryb kodowania dwuwymiarowego (Modified READ), który koduje każdą linię jako różnice względem linii poprzedniej, osiągając lepszą kompresję dla stron z redundancją pionową. Standardowa rozdzielczość G3 to 204 piksele na cal w poziomie i albo 98 (standardowa), albo 196 (wysoka) pikseli na cal w pionie, co daje charakterystyczny lekko rozciągnięty wygląd odebranych dokumentów faksowych. Kodowanie zostało starannie zoptymalizowane pod kątem ograniczeń transmisji w czasie rzeczywistym modemów z lat 80. pracujących z prędkością od 2400 do 14400 bps, gdzie szybkość kodowania i dekodowania musiała odpowiadać przepustowości kanału komunikacyjnego. Jedną z zalet jest uniwersalna kompatybilność telekomunikacyjna: kodowanie Group 3 pozostaje obowiązkowym kodekiem bazowym dla każdego wyprodukowanego urządzenia faksowego, gwarantując, że dane obrazów G3 mogą być przesyłane do lub odbierane z dowolnego faksu na świecie. Wydajność formatu dla treści dokumentowych to kolejna zaleta — tablice Huffmana zostały statystycznie dostrojone do rozkładów długości serii występujących w dokumentach biznesowych, a typowe strony kompresują się do mniej niż 30 KB. Pliki G3 są obsługiwane przez LibreOffice, ImageMagick i oprogramowanie serwerów faksowych.
Twórca: ITU-T (CCITT)
Pierwsze wydanie: 1980