Konwerter plików DCR (RAW) do JFIF
Konwertuj swoje pliki w formacie dcr do formatu jfif przez Internet i bezpłatnie
dcr
jfif
Jak przekonwertować plik w formacie DCR do formatu JFIF
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format jfif lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfif; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DCR to własnościowy format obrazów RAW opracowany przez Eastman Kodak dla ich linii profesjonalnych aparatów cyfrowych DCS (Digital Camera System). Wprowadzony na początku lat 2000. z aparatami takimi jak DCS Pro Back i DCS Pro SLR/n, format DCR rejestruje nieprzetworzone dane z pełnoklatkowych sensorów CMOS i CCD firmy Kodak przy 12 do 14 bitach na kanał, zachowując kompletny zakres tonalny i informacje o kolorach przed jakimkolwiek demozaikowaniem, balansem bieli czy przetwarzaniem krzywej tonalnej. Aparaty DCS firmy Kodak zajmowały znaczącą niszę w profesjonalnym fotoreportażu i pracy studyjnej w początkowym okresie cyfrowej transformacji, a pliki DCR z tej ery stanowią ważny zbiór profesjonalnych obrazów cyfrowych. Format przechowuje dane z matrycy wraz ze specyficznymi dla Kodaka metadanymi, w tym współczynnikami macierzy kolorów, ustawieniami wzmocnienia analogowego i własnościowymi parametrami redukcji szumów. Jedną z zalet DCR jest charakterystyczne odwzorowanie kolorów, jakie generuje technologia matryc i nauka o kolorze Kodaka — wielu fotografów uważa tonalność rejestracji DCS Kodaka, szczególnie odcieni skóry i przejść w światłach, za wyjątkowo przyjemną, a cechy te są zachowane w danych RAW. Kompatybilność ze współczesnymi narzędziami to kolejna praktyczna zaleta: pomimo wycofania się Kodaka z rynku aparatów, pliki DCR są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Adobe Camera Raw, dcraw i RawTherapee, zapewniając pełną dostępność tych wczesnych profesjonalnych negatywów cyfrowych.
JFIF (JPEG File Interchange Format) to standardowa specyfikacja formatu pliku do przechowywania obrazów skompresowanych JPEG, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w wersji 1.0 w 1991 roku i zaktualizowana do wersji 1.02 w 1992 roku. Podczas gdy standard JPEG (ISO/IEC 10918-1) definiuje algorytm kompresji — dyskretną transformatę kosinusową, kwantyzację i kodowanie entropijne przekształcające dane pikseli w zwarty strumień bitowy — nie określa formatu pliku. JFIF wypełnia tę lukę, definiując minimalny kontener, który otacza strumień JPEG metadanymi niezbędnymi do interoperacyjnego wyświetlania: proporcje piksela, jednostki rozdzielczości (DPI lub punkty na centymetr), specyfikacja przestrzeni kolorów (YCbCr z konwersją z RGB wg CCIR 601) oraz opcjonalna osadzona miniaturka. Kontener JFIF jest identyfikowany przez segment znacznika APP0 na początku pliku, zawierający ciąg ASCII 'JFIF' i numer wersji. Niemal każdy istniejący plik JPEG jest zgodny ze specyfikacją JFIF — gdy ludzie mówią o 'pliku JPEG', prawie zawsze mają na myśli plik JFIF, nawet jeśli rozszerzenie to .jpg lub .jpeg. Jedną z zalet jest uniwersalność: prostota JFIF i wczesna data publikacji (wyprzedzająca konkurencyjne propozycje jak EXIF) sprawiły, że format został przyjęty przez praktycznie każdą platformę sprzętową i programową jako bazowy format pliku JPEG, ustanawiając interoperacyjność, która uczyniła JPEG najpowszechniej używanym formatem obrazów na świecie. Celowy minimalizm specyfikacji to kolejna zaleta — definiując tylko niezbędne metadane do poprawnego wyświetlania i pozostawiając miejsce na rozszerzenia specyficzne dla aplikacji przez dodatkowe znaczniki APP, JFIF okazał się wystarczająco rozszerzalny, aby pomieścić dane Exif z aparatów, profile kolorów ICC i metadane XMP bez naruszania wstecznej kompatybilności.